Yargıtay11. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/7101 K.2012/11202
**MAHKEMESİ:**Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Sahte fatura kullanmak
**HÜKÜM:** 213 sayılı Yasanın 359/a-2, 765 sayılı TCK'nun 80 ve 59. maddeleri gereğince 11'er Ay 20'şer Gün hapis,.
1-) Sanık ... müdafiinin temyizi üzerine yapılan incelemede;
Oluşa uygun kabule göre 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suretiyle kurumlar vergisi ziyaına sebebiyet vermek suçunu işleyen sanığın, 213 sayılı VUK.nun 359/b-1 maddesi uyarınca mahkumiyetine hükmolunması gerektiği ve hükümden önce 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı yasanın 276.maddesi ile 213 sayılı VUK.nun 359.maddede yapılan değişiklik, sadece ceza miktarları yönünden olup, “sahte belge” ve “muhteviyatı itibariyle yanıltıcı” belgenin, maddenin değişiklikten önceki halinde olduğu gibi aynı biçimde tanımlandığı gözetilmeden, kararın gerekçesinde sahte fatura kullanmak suçunu teselsülen işlediği kabul edilen sanığa 213 sayılı VUK.nun 359/b-1, 765 sayılı TCK.nun 80, 59. maddeleri ile verilecek ceza gösterildikten sonra, 5728 sayılı yasa ile değişik 213 sayılı yasanın 359/a-2 maddesine göre verilecek cezanın sanığın lehine olduğundan bahisle yazılı şekilde uygulama yapılmak suretiyle eksik ceza tayini ve adli sicil kaydında yer alan mahkumiyetine ilişkin kararın kesinleşme ve infaz tarihini içeren onaylı örneği getirtilip incelenerek, tekerrür koşullarının oluşup oluşmadığının tartışılmaması karşı temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'a yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, ceza artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştirilen hususlar dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2-)Sanık ... müdafiinin temyizine gelince;
13.08.2004 tarihine kadar şirket temsilcisi olan sanığın, isnat olunan suç nedeniyle temsilci olduğu dönemdeki eylemlerden sorumlu olacağı, 2004 yılında sahte fatura kullanılarak kurumlar vergisi ile birlikte KDV ziyaına sebebiyet verildiğinin tespit ve iddia olunduğu, kurumlar vergisi beyannamesinin verildiği dönemde şirket temsilcisi
olmayan sanığın kurumlar vergisi ziyaından sorumlu olmayacağı, ancak 2004 yılı ocak, şubat ve mart aylarında sahte fatura kullanılarak KDV ziyaına sebebiyet verilmesinden sorumlu olduğu, 3065 sayılı katma değer vergisi kanunun 41 ve 45. maddeleri gereğince kullanılan son fatura tarihi 01.03.2004 olduğundan suç tarihinin 21.04.2004 olacağı anlaşılmakla; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanık ...'e yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 21.04.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasının gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık ... hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8 maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 11.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ : Sahte fatura kullanmak
**HÜKÜM:** 213 sayılı Yasanın 359/a-2, 765 sayılı TCK'nun 80 ve 59. maddeleri gereğince 11'er Ay 20'şer Gün hapis,.
1-) Sanık ... müdafiinin temyizi üzerine yapılan incelemede;
Oluşa uygun kabule göre 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suretiyle kurumlar vergisi ziyaına sebebiyet vermek suçunu işleyen sanığın, 213 sayılı VUK.nun 359/b-1 maddesi uyarınca mahkumiyetine hükmolunması gerektiği ve hükümden önce 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı yasanın 276.maddesi ile 213 sayılı VUK.nun 359.maddede yapılan değişiklik, sadece ceza miktarları yönünden olup, “sahte belge” ve “muhteviyatı itibariyle yanıltıcı” belgenin, maddenin değişiklikten önceki halinde olduğu gibi aynı biçimde tanımlandığı gözetilmeden, kararın gerekçesinde sahte fatura kullanmak suçunu teselsülen işlediği kabul edilen sanığa 213 sayılı VUK.nun 359/b-1, 765 sayılı TCK.nun 80, 59. maddeleri ile verilecek ceza gösterildikten sonra, 5728 sayılı yasa ile değişik 213 sayılı yasanın 359/a-2 maddesine göre verilecek cezanın sanığın lehine olduğundan bahisle yazılı şekilde uygulama yapılmak suretiyle eksik ceza tayini ve adli sicil kaydında yer alan mahkumiyetine ilişkin kararın kesinleşme ve infaz tarihini içeren onaylı örneği getirtilip incelenerek, tekerrür koşullarının oluşup oluşmadığının tartışılmaması karşı temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'a yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, ceza artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştirilen hususlar dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2-)Sanık ... müdafiinin temyizine gelince;
13.08.2004 tarihine kadar şirket temsilcisi olan sanığın, isnat olunan suç nedeniyle temsilci olduğu dönemdeki eylemlerden sorumlu olacağı, 2004 yılında sahte fatura kullanılarak kurumlar vergisi ile birlikte KDV ziyaına sebebiyet verildiğinin tespit ve iddia olunduğu, kurumlar vergisi beyannamesinin verildiği dönemde şirket temsilcisi
olmayan sanığın kurumlar vergisi ziyaından sorumlu olmayacağı, ancak 2004 yılı ocak, şubat ve mart aylarında sahte fatura kullanılarak KDV ziyaına sebebiyet verilmesinden sorumlu olduğu, 3065 sayılı katma değer vergisi kanunun 41 ve 45. maddeleri gereğince kullanılan son fatura tarihi 01.03.2004 olduğundan suç tarihinin 21.04.2004 olacağı anlaşılmakla; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanık ...'e yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 21.04.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasının gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık ... hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8 maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 11.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.