Yargıtay11. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/6929 K.2012/9923
**MAHKEMESİ:**Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği
**HÜKÜM:** 1-Mahkemenin kesinleşen 1999/86 Esas, 2001/5 Karar ve 22.01.2001 tarihli kararı ile sanığın 765 sayılı TCK'nun 342/1, 59. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına,
2-Mahkemenin 01.07.2005 tarihli ek kararı ile sanığa verilen 1 yıl 8 ay ağır hapis cezasının, 1 yıl 8 ay hapis cezasına çevrilmesine
Mahkemenin 01.07.2005 gün ve 1999/86 Esas, 2001/5 sayılı ek kararında, itiraz yasa yolunun açık olduğu belirtilmiş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 27.12.2005 gün 162/173 sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, gerek evrak üzerinde gerekse duruşma yapılarak verilen uyarlama kararları hüküm niteliğinde olup temyize tabi bulunduğu cihetle; hükümlü müdafiinin öğrenme üzerine yaptığı temyiz istemi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü:
1-Eylemin, tartışmasız olarak suç olmaktan çıkarılması, ceza sorumluluğunun kaldırılması veya belirlenen cezanın bir değerlendirme ve takdir gerektirmemesi gibi hallerde duruşma yapılmaksızın evrak üzerinde karar verilebileceği, mahkemece bir değerlendirme yapılarak suçun unsurlarının tayini takdir yetkisi kullanılarak cezanın belirlenmesi veya kişiselleştirilmesinin gerektiği durumlarda, usulüne uygun şekilde duruşma açılıp, 5252 sayılı Yasanın 9. maddesinin 3. fıkrası uyarınca lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri ayrı ayrı olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirleneceğinden; suç ve cezaların tespitine ilişkin 765 ve 5237 sayılı Yasalardaki hükümler olaya uygulanarak hükmolunan sonuç cezaların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın denetime olanak verecek şekilde belirlenmesi ve yeni hükmün kesinleşmesi üzerine önceki kararın infaza esas alınacak hüküm bölümü ortadan kalkıp geçerliliği sona ereceği için, önceki hükümdeki uygulama maddesi, vekâlet ücreti, suç eşyası, yargılama giderleri ve benzeri hususların infazda doğabilecek kuşku ve duraksamaları gidermek üzere uyarlama kararında da aynen gösterilmesi gerektiği gözetilmeden soyut kabul ile 765 sayılı TCK hükümlerinin lehe olduğu gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmesi;
Yasaya aykırı;
2-Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik CMK.nun 231 ve TCK.nun 7/2. maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği
**HÜKÜM:** 1-Mahkemenin kesinleşen 1999/86 Esas, 2001/5 Karar ve 22.01.2001 tarihli kararı ile sanığın 765 sayılı TCK'nun 342/1, 59. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına,
2-Mahkemenin 01.07.2005 tarihli ek kararı ile sanığa verilen 1 yıl 8 ay ağır hapis cezasının, 1 yıl 8 ay hapis cezasına çevrilmesine
Mahkemenin 01.07.2005 gün ve 1999/86 Esas, 2001/5 sayılı ek kararında, itiraz yasa yolunun açık olduğu belirtilmiş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 27.12.2005 gün 162/173 sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, gerek evrak üzerinde gerekse duruşma yapılarak verilen uyarlama kararları hüküm niteliğinde olup temyize tabi bulunduğu cihetle; hükümlü müdafiinin öğrenme üzerine yaptığı temyiz istemi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü:
1-Eylemin, tartışmasız olarak suç olmaktan çıkarılması, ceza sorumluluğunun kaldırılması veya belirlenen cezanın bir değerlendirme ve takdir gerektirmemesi gibi hallerde duruşma yapılmaksızın evrak üzerinde karar verilebileceği, mahkemece bir değerlendirme yapılarak suçun unsurlarının tayini takdir yetkisi kullanılarak cezanın belirlenmesi veya kişiselleştirilmesinin gerektiği durumlarda, usulüne uygun şekilde duruşma açılıp, 5252 sayılı Yasanın 9. maddesinin 3. fıkrası uyarınca lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri ayrı ayrı olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirleneceğinden; suç ve cezaların tespitine ilişkin 765 ve 5237 sayılı Yasalardaki hükümler olaya uygulanarak hükmolunan sonuç cezaların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın denetime olanak verecek şekilde belirlenmesi ve yeni hükmün kesinleşmesi üzerine önceki kararın infaza esas alınacak hüküm bölümü ortadan kalkıp geçerliliği sona ereceği için, önceki hükümdeki uygulama maddesi, vekâlet ücreti, suç eşyası, yargılama giderleri ve benzeri hususların infazda doğabilecek kuşku ve duraksamaları gidermek üzere uyarlama kararında da aynen gösterilmesi gerektiği gözetilmeden soyut kabul ile 765 sayılı TCK hükümlerinin lehe olduğu gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmesi;
Yasaya aykırı;
2-Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik CMK.nun 231 ve TCK.nun 7/2. maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.