Yargıtay11. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/4229 K.2012/8035
Özet: (1) Sanık, 2003 ve 2004 yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan yargılandı; (2) Mahkeme, sanığın bu suçlardan mahkumiyetine karar vererek, 2003 davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine hükmederek kararını onayladı.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Sahte fatura kullanmak
HÜKÜM: Mahkumiyet
II-2004 yılında sahte fatura kullanmak suçundan sanığın mahkümiyetine dair hükme yönelik müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Suç tarihinde Ağır Ceza Mahkemesi görevli olduğu gibi, yargılamanın üst dereceli mahkemede yapılmasının da sanık yönünden daha güvenceli olması, farklı takvim yıllarında sahte fatura kullanmak eylemlerinin birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturması ve 26.09.2008 tarihli iddianame ile sanık hakkında açıkca 2003 ve 2004 yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından dava açılıp, 20.04.2010 tarihli son celsede Cumhuriyet savcısının anılan yıllarda sahte fatura kullanmak suçlarından sanığın zincirleme 2 ayrı suçtan mahkümiyetine ilişkin esas hakkındaki mütalaasına karşı sanık müdafiine savunma imkanı verildiğinin anlaşılması ve cezaların içtimaının infaz sırasında nazara alınmasının mümkün bulunması, kaldı ki 2003 yılında sahte fatura kullanmak suçundan açılmış olan kamu davasının da gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi karşısında, tebliğnamedeki bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiştir.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe hüküm belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
II-2003 yılında sahte fatura kullanmak suçundan sanığın mahkümiyetine dair hükme yönelik müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; yüklenen suçun tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 01.04.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1 yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında 2003 yılında sahte fatura kullanmak suçundan açılmış olan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı Yasanın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 09.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Sahte fatura kullanmak
HÜKÜM: Mahkumiyet
II-2004 yılında sahte fatura kullanmak suçundan sanığın mahkümiyetine dair hükme yönelik müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Suç tarihinde Ağır Ceza Mahkemesi görevli olduğu gibi, yargılamanın üst dereceli mahkemede yapılmasının da sanık yönünden daha güvenceli olması, farklı takvim yıllarında sahte fatura kullanmak eylemlerinin birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturması ve 26.09.2008 tarihli iddianame ile sanık hakkında açıkca 2003 ve 2004 yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından dava açılıp, 20.04.2010 tarihli son celsede Cumhuriyet savcısının anılan yıllarda sahte fatura kullanmak suçlarından sanığın zincirleme 2 ayrı suçtan mahkümiyetine ilişkin esas hakkındaki mütalaasına karşı sanık müdafiine savunma imkanı verildiğinin anlaşılması ve cezaların içtimaının infaz sırasında nazara alınmasının mümkün bulunması, kaldı ki 2003 yılında sahte fatura kullanmak suçundan açılmış olan kamu davasının da gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi karşısında, tebliğnamedeki bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiştir.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe hüküm belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
II-2003 yılında sahte fatura kullanmak suçundan sanığın mahkümiyetine dair hükme yönelik müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; yüklenen suçun tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 01.04.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1 yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında 2003 yılında sahte fatura kullanmak suçundan açılmış olan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı Yasanın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 09.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.