Yargıtay11. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/3560 K.2012/6078
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanığın 2004‑2006 takvim yıllarında sahte faturalar düzenlemek suçlarından yargılanması ve bu suçların cezasının belirlenmesiyle ilgilidir; (2) Mahkeme, ilgili kanun hükümleri uyarınca sanığa toplamda 17 ay 15 gün hapis cezası (birkaç kez tekrarlanmış), bazı durumlarda ise 18 ay 22 gün hapis ve haklardan yoksunluk cezaları vererek kararını onaylamış ve temyiz taleplerini reddetmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Sahte faturalar düzenlemek
HÜKÜM: 1-213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1 ve 765 sayılı TCK.nun 80, 59/2. maddeleri uyarınca 17 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesine,
2-213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1 ve 765 sayılı TCK.nun 80, 59/2. maddelei uyarınca 17 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi,
3-213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1 ve 765 sayılı TCK.nun 80, 59/2. maddelei uyarınca 17 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi,
4-213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1 ve 5237 sayılı TCK.nun 43/1, 62/1. maddeleri uyarınca 18 ay 22 gün hapis cezasına ve aynı Yasanın 53/1. maddesinde belirtilen haklardan yoksunluğa hükmedilmesine,
5- 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1 ve 5237 sayılı TCK.nun 43/1, 62/1. maddeleri uyarınca 18 ay 22 gün hapis cezasına ve aynı Yasanın 53/1. maddesinde belirtilen haklardan yoksunluğa hükmedilmesine,
1- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen 2004-2005 ile 2006 takvim yıllarında sahte faturalar düzenlemek suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezaları arttırıcı ve azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, 2004 yılında sahte fatura düzenlemek suçu yönünden 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5379 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasa belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
2-Sanığın 2002-2003 takvim yıllarında "sahte faturalar düzenlemek" suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyizine gelince:
1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen 2002-2003 takvim yıllarında sahte faturalar düzenlemek suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının, suçların işlendiği tarihlerden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki yukarda anılan kamu davalarının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE, 18.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ : Sahte faturalar düzenlemek
HÜKÜM: 1-213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1 ve 765 sayılı TCK.nun 80, 59/2. maddeleri uyarınca 17 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesine,
2-213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1 ve 765 sayılı TCK.nun 80, 59/2. maddelei uyarınca 17 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi,
3-213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1 ve 765 sayılı TCK.nun 80, 59/2. maddelei uyarınca 17 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi,
4-213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1 ve 5237 sayılı TCK.nun 43/1, 62/1. maddeleri uyarınca 18 ay 22 gün hapis cezasına ve aynı Yasanın 53/1. maddesinde belirtilen haklardan yoksunluğa hükmedilmesine,
5- 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1 ve 5237 sayılı TCK.nun 43/1, 62/1. maddeleri uyarınca 18 ay 22 gün hapis cezasına ve aynı Yasanın 53/1. maddesinde belirtilen haklardan yoksunluğa hükmedilmesine,
1- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen 2004-2005 ile 2006 takvim yıllarında sahte faturalar düzenlemek suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezaları arttırıcı ve azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, 2004 yılında sahte fatura düzenlemek suçu yönünden 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5379 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasa belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
2-Sanığın 2002-2003 takvim yıllarında "sahte faturalar düzenlemek" suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyizine gelince:
1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen 2002-2003 takvim yıllarında sahte faturalar düzenlemek suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının, suçların işlendiği tarihlerden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki yukarda anılan kamu davalarının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE, 18.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.