Yargıtay11. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/3138 K.2012/4468
Özet: (1) Sanık 2004‑2006 yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından yargılanırken, temyiz itirazları incelenmiş; (2) Mahkeme, sanığın suçu kanıtlanmış olarak kabul edip 15 ay hapis cezasına hükmetmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Sahte fatura düzenlemek
HÜKÜM: 1-213 sayılı vergi usul kanununun 359/b-1 ve 765 sayılı TCK.nun 59/2. maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezasına hükmedilmesine
2-213 sayılı vergi usul kanununun 359/b-1 ve 765 sayılı TCK.nun 59/2. maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezasına hükmedilmesine
1) 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanık ve müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Aynı takvim yıllarında birden fazla sahte fatura düzenlenmesi karşısında sanık hakkında zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanmaması, 2006 takvim yılında işlenen suç yönünden tekerrüre esas sabıkası nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Yasa'nın 58. maddesinin uygulanmaması isabetsizlikleri aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış, 2004 takvim yılında düzenlenen son sahte faturanın 28.12.2004 tarihli olması nedeniyle tebliğnamedeki zamanaşımı düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçların sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş 5271 sayılı CMK'nun 231/5. maddesinin uygulanmama gerekçeleri gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
2) 2003 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin temyiz itirazlarına gelince;
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “sahte fatura düzenleme” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK. nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 31.12.2003 suç tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK. nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 29.03.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Sahte fatura düzenlemek
HÜKÜM: 1-213 sayılı vergi usul kanununun 359/b-1 ve 765 sayılı TCK.nun 59/2. maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezasına hükmedilmesine
2-213 sayılı vergi usul kanununun 359/b-1 ve 765 sayılı TCK.nun 59/2. maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezasına hükmedilmesine
1) 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanık ve müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Aynı takvim yıllarında birden fazla sahte fatura düzenlenmesi karşısında sanık hakkında zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanmaması, 2006 takvim yılında işlenen suç yönünden tekerrüre esas sabıkası nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Yasa'nın 58. maddesinin uygulanmaması isabetsizlikleri aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış, 2004 takvim yılında düzenlenen son sahte faturanın 28.12.2004 tarihli olması nedeniyle tebliğnamedeki zamanaşımı düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçların sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş 5271 sayılı CMK'nun 231/5. maddesinin uygulanmama gerekçeleri gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
2) 2003 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin temyiz itirazlarına gelince;
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “sahte fatura düzenleme” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK. nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 31.12.2003 suç tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK. nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 29.03.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.