Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/23215 K.2014/6732
Özet: (1) Sanık, resmi belgede sahtecilik suçundan beş çekin tek seferde katılana verilmesiyle ilgili olarak 765 sayılı TCK’nın 80. maddesi ve 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı konusunda uyuşmazlık yaşadı. (2) Mahkeme, 5237 sayılı TCK’nın 204/1. maddesini ve 62. maddeyi uygulayarak sanığı 2 yıl 1 ay hapis cezasıyla mahkum etti ve diğer haklarını koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bıraktı.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:
Suça konu beş adet çekin, farklı zamanlarda düzenlenip verildiği tespit edilemeyen somut olayda, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 80. maddesinin koşulları oluşmakta ise de, farklı bir düzenleme getiren 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin uygulanabilmesi için “bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi” gerektiği, suçun aynı anda bir kişiye karşı birden fazla işlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının gerçekleşmediği gözetilerek, değişik tarihlerde düzenlenip katılana verildiği tespit edilemeyen suça konu çeklerin aynı anda katılana verilmiş olması karşısında, anılan Yasanın 43. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığından 5237 sayılı TCK hükümleri lehe olduğu halde 765 sayılı TCK'nun 342/1, 80, 59. maddeleri uygulanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğu nazara alınarak; hüküm fıkrasından “765 sayılı TCK'nun 342/1. maddesi” ibaresi çıkartılıp yerine "5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesi"nin eklenmesi suretiyle temel cezanın mahkemenin kabulü gibi “2 yıl 6 ay hapis” olarak belirlenmesi, 765 sayılı TCK'nun 80. maddesinin uygulamasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından tümden çıkartılması, “765 sayılı TCK'nun 59. maddesi” ibaresi çıkarılıp yerine “5237 sayılı Yasanın 62. madde”si yazılarak sanığın sonuç olarak 2 yıl 1 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın TCK'nun 53. maddesinin 1-c maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine, aynı maddede sayılan diğer haklardan hapis cezasının infazı tamamlayıncaya kadar yoksun bırakılmasına denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:
Suça konu beş adet çekin, farklı zamanlarda düzenlenip verildiği tespit edilemeyen somut olayda, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 80. maddesinin koşulları oluşmakta ise de, farklı bir düzenleme getiren 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin uygulanabilmesi için “bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi” gerektiği, suçun aynı anda bir kişiye karşı birden fazla işlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının gerçekleşmediği gözetilerek, değişik tarihlerde düzenlenip katılana verildiği tespit edilemeyen suça konu çeklerin aynı anda katılana verilmiş olması karşısında, anılan Yasanın 43. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığından 5237 sayılı TCK hükümleri lehe olduğu halde 765 sayılı TCK'nun 342/1, 80, 59. maddeleri uygulanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğu nazara alınarak; hüküm fıkrasından “765 sayılı TCK'nun 342/1. maddesi” ibaresi çıkartılıp yerine "5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesi"nin eklenmesi suretiyle temel cezanın mahkemenin kabulü gibi “2 yıl 6 ay hapis” olarak belirlenmesi, 765 sayılı TCK'nun 80. maddesinin uygulamasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından tümden çıkartılması, “765 sayılı TCK'nun 59. maddesi” ibaresi çıkarılıp yerine “5237 sayılı Yasanın 62. madde”si yazılarak sanığın sonuç olarak 2 yıl 1 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın TCK'nun 53. maddesinin 1-c maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine, aynı maddede sayılan diğer haklardan hapis cezasının infazı tamamlayıncaya kadar yoksun bırakılmasına denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.