Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/16735 K.2012/14519
Özet: 18. Ağır Ceza Mahkemesi, 01.06.2005 tarihli 52370 sayılı TCK'ye göre, sanığın resmi belge sahteciliği suçunu sübute dayalı olarak kabul ederek, maliyeti 0.5 dakikalık TL ve cezasını 12 ay hapis ile 3.000 TL para cezasına artırarak, ek suç unsurünün bulunmadığını belirterek, kararını 10.09.2012 tarihinde oybirliğiyle onaylayarak mahkumiyet kararını kabul etti.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Memur Olmayan Kimsenin Resmi Belgede Sahteciliği
HÜKÜM: Mahkumiyet
Bozma üzerine, sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebebin bulunmadığı ve cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 52370 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun somut olaya ilişkin ilgili bütün hükümleri ayrı ayrı tatbik olunarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Kanun belirlenmiş, hükmün açıklanmasının geri bırakılmama gerekçeleri gösterilmiş, incelenen dosyaya göre sanık müdafiinin eksik araştırma neticesinde karar verildiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 10.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Memur Olmayan Kimsenin Resmi Belgede Sahteciliği
HÜKÜM: Mahkumiyet
Bozma üzerine, sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebebin bulunmadığı ve cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 52370 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun somut olaya ilişkin ilgili bütün hükümleri ayrı ayrı tatbik olunarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Kanun belirlenmiş, hükmün açıklanmasının geri bırakılmama gerekçeleri gösterilmiş, incelenen dosyaya göre sanık müdafiinin eksik araştırma neticesinde karar verildiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 10.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.