Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/16426 K.2014/2593
Özet: Ağır Ceza Mahkemesi, 6217 sayılı Yasa’nın 40 TL temyiz harcı hükmünü iptal etmesiyle temyiz harcının yatırılmaması nedeniyle temyiz isteminin reddine ilişkin kararın kaldırılmasından sonra delillerin yerinde incelenerek suçun sübuta kabul edilmesi, savunmanın reddedilmesi ve 14.02.2014’te oybirliği ile hükmün “ONANMASINA” karar verilmiştir.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Resmi evrakta sahtecilik
HÜKÜM: Mahkumiyet
6217 sayılı Yasa ile değişik Harçlar Kanunun "Yargıtay ceza dairelerine yapılacak temyiz başvurularında 40 TL temyiz harcı alınacağı"na ilişkin hükmün Anayasa Mahkemesince iptal edilmiş olması nedeniyle mahkemenin temyiz harcının yatırılmaması nedeniyle temyiz isteminin reddine ilişkin 25.05.2011 günlü ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı ve artırıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca, lehe hüküm belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş, 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin uygulanmama nedenleri gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Resmi evrakta sahtecilik
HÜKÜM: Mahkumiyet
6217 sayılı Yasa ile değişik Harçlar Kanunun "Yargıtay ceza dairelerine yapılacak temyiz başvurularında 40 TL temyiz harcı alınacağı"na ilişkin hükmün Anayasa Mahkemesince iptal edilmiş olması nedeniyle mahkemenin temyiz harcının yatırılmaması nedeniyle temyiz isteminin reddine ilişkin 25.05.2011 günlü ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı ve artırıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca, lehe hüküm belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş, 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin uygulanmama nedenleri gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.