Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/15544 K.2012/19199
Özet: Mahkemeye sunulan “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçuyla ilgili karar, 5237 sayılı TCK ve 5252 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde, suçu işleyen sanık için 16.04.2005 tarihli suçun yürürlükteki zamanaşımı süresi dolduğu gerekçesiyle 25.12.2003 tarihli yasal düzenlemeye atıfta bulunarak, 1412 sayılı CMUK’ın 322. maddesine dayanak vererek, sanık hakkındaki kamu davasını 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesine göre “düzürülmesine” karar verildi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Sahte fatura kullanmak
HÜKÜM: Mahkumiyet
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, sahte faturaların kullanılması suretiyle kurumlar vergisi ziyaına sebebiyet verildiğinin iddia olunması nedeniyle, 25.12.2003 tarih ve 5035 sayılı Yasanın 48. maddesi ile değişik 5422 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunun 22 ve 29. maddeleri gereğince suçun işlendiği 16.04.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8 maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 13.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Sahte fatura kullanmak
HÜKÜM: Mahkumiyet
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, sahte faturaların kullanılması suretiyle kurumlar vergisi ziyaına sebebiyet verildiğinin iddia olunması nedeniyle, 25.12.2003 tarih ve 5035 sayılı Yasanın 48. maddesi ile değişik 5422 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunun 22 ve 29. maddeleri gereğince suçun işlendiği 16.04.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8 maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 13.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.