Yargıtay11. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/673 K.2011/2455
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanığın 2000‑2004 yılları arasında sahte fatura düzenlemesi suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin zamanaşımı ve temyiz sonuçlarıdır. Mahkeme, 2001‑2002 yıllarındaki davaların zamanaşımına uğradığını, 2003‑2004 davalarının ise zincirleme suç hükmü uygulanmadan yargılandığını belirterek tüm temyiz itirazlarını reddetti ve kararını oybirliğiyle onayladı.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet
HÜKÜM:
1- 2000 yılı için; kamu davasının TCK.nun 102/4 ve 104/2 mad.ce zamanaşımı nedeniyle düşmesine
2- 2001, 2002, 2003 ve 2004 yılları için; 213 s.y.nın 359/b-1 ve 765 sayılı TCK.nun 59 mad.ce 15 ay H.C. (4 defa ayrı ayrı uygulanmak üzere)
Katılan vekilinin 2000 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen düşme kaarına yönelik temyizinden Maliye Bakanlığı Baş Hukuk müşvirliğinin 31.08.2008 günlü oluruna istinaden 05.11.2008 havale tarihli dilekçesiyle Bakanlık oluru ile vazgeçtiği anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz talebine hasren yapılan incelemede gereği görüşüldü:
I- Sanık müdafiinin 2001 ve 2002 takvim yıllarında "sahte fatura düzenlemek" suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyizinde:
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen "2001 ve 2002 takvim yıllarında "sahte fatura düzenlemek" suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının, suçların işlendiği 31.12.2001 ve 31.12.2002 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar geçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,
II- Sanık müdafiinin, 2003 ve 2004 takvim yıllarında "sahte fatura düzenlemek" suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyizine gelince;
Her takvim yılı içersinde birden fazla fatura düzenleme halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozma üzerine yaplan yargılama sonucunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçların sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9.maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hükümler kurulmuş ve incelenen dosyaya göre verilen kararlarda bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 10.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet
HÜKÜM:
1- 2000 yılı için; kamu davasının TCK.nun 102/4 ve 104/2 mad.ce zamanaşımı nedeniyle düşmesine
2- 2001, 2002, 2003 ve 2004 yılları için; 213 s.y.nın 359/b-1 ve 765 sayılı TCK.nun 59 mad.ce 15 ay H.C. (4 defa ayrı ayrı uygulanmak üzere)
Katılan vekilinin 2000 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen düşme kaarına yönelik temyizinden Maliye Bakanlığı Baş Hukuk müşvirliğinin 31.08.2008 günlü oluruna istinaden 05.11.2008 havale tarihli dilekçesiyle Bakanlık oluru ile vazgeçtiği anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz talebine hasren yapılan incelemede gereği görüşüldü:
I- Sanık müdafiinin 2001 ve 2002 takvim yıllarında "sahte fatura düzenlemek" suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyizinde:
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen "2001 ve 2002 takvim yıllarında "sahte fatura düzenlemek" suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının, suçların işlendiği 31.12.2001 ve 31.12.2002 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar geçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,
II- Sanık müdafiinin, 2003 ve 2004 takvim yıllarında "sahte fatura düzenlemek" suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyizine gelince;
Her takvim yılı içersinde birden fazla fatura düzenleme halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozma üzerine yaplan yargılama sonucunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçların sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9.maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hükümler kurulmuş ve incelenen dosyaya göre verilen kararlarda bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 10.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.