Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/5671 K.2013/3496
Özet: Uyuşmazlık, sanıkların başkasına ait banka veya kredi kartını izinsiz kullanarak yarar sağlama suçundan kaynaklanmaktadır. Mahkeme, 5237 sayılı TCK’nun ilgili maddeleri uyarınca sanıklara 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 1.660 TL A.P.C. ödeyerek hüküm giymiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlamak
HÜKÜM: 5237 sayılı TCK'nun 245/1, 62 ve 52. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 1.660 YTL A.P.C.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Sanık ...'in aşamalardaki tüm savunmalarında diğer sanıklarla yolda karşılaştığını ve suça konu kredi kartının ellerine nasıl geçtiği konusunda bilgisinin olmadığını beyan ettiği, yine diğer sanıklar ... ve ...'in de müştekiye ait kredi kartını para çekmek için birlikte gittikleri bankanın ATM cihazında bulduklarını, daha sonra alkol almaya gittikleri sırada diğer sanık ... ile yolda karşılaştıklarını ve onu da davet ettiklerini ifade etmeleri karşısında, sanık ...'ın işlenen suça iştirak ettiği konusunda cezalandırılmasına yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
2- Hükmün gerekçesinde iddiada ileri sürülen görüşlere yer verilmeyerek 5271 sayılı CMK.nun 230/1-a maddesine aykırı davranılması yasaya aykırı,
3- Müştekinin 28.04.2010 havale tarihli dilekçesi ile meydana gelen zararın bir kısmının sanıklardan ... tarafından karşılandığını ve bu sanık yönünden şikayetinden vazgeçtiğini belirtmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasında zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 04.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlamak
HÜKÜM: 5237 sayılı TCK'nun 245/1, 62 ve 52. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 1.660 YTL A.P.C.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Sanık ...'in aşamalardaki tüm savunmalarında diğer sanıklarla yolda karşılaştığını ve suça konu kredi kartının ellerine nasıl geçtiği konusunda bilgisinin olmadığını beyan ettiği, yine diğer sanıklar ... ve ...'in de müştekiye ait kredi kartını para çekmek için birlikte gittikleri bankanın ATM cihazında bulduklarını, daha sonra alkol almaya gittikleri sırada diğer sanık ... ile yolda karşılaştıklarını ve onu da davet ettiklerini ifade etmeleri karşısında, sanık ...'ın işlenen suça iştirak ettiği konusunda cezalandırılmasına yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
2- Hükmün gerekçesinde iddiada ileri sürülen görüşlere yer verilmeyerek 5271 sayılı CMK.nun 230/1-a maddesine aykırı davranılması yasaya aykırı,
3- Müştekinin 28.04.2010 havale tarihli dilekçesi ile meydana gelen zararın bir kısmının sanıklardan ... tarafından karşılandığını ve bu sanık yönünden şikayetinden vazgeçtiğini belirtmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasında zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 04.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.