Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/13582 K.2012/8888
Özet: (1) Mahkeme, sanığın 2000‑2004 yıllarında kurumlar vergisinde sahte fatura kullanmak suçundan mahkumiyetine ilişkin temyiz itirazlarını değerlendirirken, süresinde yapılan temyiz nedeniyle kararın henüz kesinleşmediğini ve yeniden yargılamanın gerekmediğini belirledi. (2) Sonuç olarak, sanığın mahkumiyet kararı 52 ay 15 gün hapis cezası ve vekalet ücretiyle hükümlendirildi; ayrıca, zaman aşımına uğrayan bir kamu davası nedeniyle ilgili karar da iptal edildi.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Sahte fatura kullanmak
HÜKÜM:
1- ... için, 213 S.K 359/b-1, 765 sayılı Kanunun 80, 59 (3'er kez) 71. mad uyarınca 52 ay 15 gün hp, vekalet ücreti.
2- Hasan hakkında 213 sayılı Kanunun 359/b-1, 765 sayılı Kanunun 80 (2'şer kez) 71. mad uyarınca 42 ay hp, vekalet ücreti.
I- Hükümlü ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Hükümlü ...’in mahkumiyetine ilişkin 20.12.2006 gün ve 2004/55 Esas, 2006/78 Karar sayılı hükme yönelen sanığın temyiz isteminin Dairemizin 27.06.2008 tarihli ilamıyla reddedilerek kesinleştiği, sanık ...’ün mahkumiyetine ilişkin hüküm ise süresinde temyiz edildiği için henüz kesinleşmediği, hükümlü ... yönünden farklı bir yargılama usulü olan uyarlama yargılamasının yapılması gerektiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 gün 125-186 sayılı kararında da açıklandığı üzere, sanık ile hükümlünün bir arada yargılanamayacağı gözetilmeden, hükümlü ...'in de sanık olarak kabulüyle yargılamaya devam olunarak yeniden mahkumiyet hükmü kurulması yok hükmünde olup, bu kararın temyiz olanağı bulunmadığından hükümlü ...'in vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
II- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen müdafiinin temyiz itirazlarına gelince;
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2000, 2001 ve 2002 takvim yıllarında kurumlar vergisinde sahte fatura kullanmak" suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği 01.05.2002, 01.05.2003 ve 01.05.2004 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 16.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Sahte fatura kullanmak
HÜKÜM:
1- ... için, 213 S.K 359/b-1, 765 sayılı Kanunun 80, 59 (3'er kez) 71. mad uyarınca 52 ay 15 gün hp, vekalet ücreti.
2- Hasan hakkında 213 sayılı Kanunun 359/b-1, 765 sayılı Kanunun 80 (2'şer kez) 71. mad uyarınca 42 ay hp, vekalet ücreti.
I- Hükümlü ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Hükümlü ...’in mahkumiyetine ilişkin 20.12.2006 gün ve 2004/55 Esas, 2006/78 Karar sayılı hükme yönelen sanığın temyiz isteminin Dairemizin 27.06.2008 tarihli ilamıyla reddedilerek kesinleştiği, sanık ...’ün mahkumiyetine ilişkin hüküm ise süresinde temyiz edildiği için henüz kesinleşmediği, hükümlü ... yönünden farklı bir yargılama usulü olan uyarlama yargılamasının yapılması gerektiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 gün 125-186 sayılı kararında da açıklandığı üzere, sanık ile hükümlünün bir arada yargılanamayacağı gözetilmeden, hükümlü ...'in de sanık olarak kabulüyle yargılamaya devam olunarak yeniden mahkumiyet hükmü kurulması yok hükmünde olup, bu kararın temyiz olanağı bulunmadığından hükümlü ...'in vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
II- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen müdafiinin temyiz itirazlarına gelince;
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2000, 2001 ve 2002 takvim yıllarında kurumlar vergisinde sahte fatura kullanmak" suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği 01.05.2002, 01.05.2003 ve 01.05.2004 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 16.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.