Yargıtay11. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/11890 K.2012/9
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Sahtecilik
HÜKÜM:
1- TCK'nun 333/1. maddesi uygulanması ile 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair.
2- TCK'nun 350/3. maddesi uygulanması ile 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair.
Sanık hakkında hükmolunan aynı neviden şahsi hürriyeti bağlayıcı cezalar yönünden her zaman içtima kararı aldırılması mümkün görüldüğünden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
765 sayılı TCK'nun 333. maddesinde hapis cezası yanında öngörülen adli para cezasına hükmolunmaması isabetsizliği aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçların sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezaları artırıcı ve azaltıcı sebeblerin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkân verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe hüküm belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş, 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçesi gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın kusuru ve suç kastının olmadığına, ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Sahtecilik
HÜKÜM:
1- TCK'nun 333/1. maddesi uygulanması ile 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair.
2- TCK'nun 350/3. maddesi uygulanması ile 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair.
Sanık hakkında hükmolunan aynı neviden şahsi hürriyeti bağlayıcı cezalar yönünden her zaman içtima kararı aldırılması mümkün görüldüğünden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
765 sayılı TCK'nun 333. maddesinde hapis cezası yanında öngörülen adli para cezasına hükmolunmaması isabetsizliği aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçların sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezaları artırıcı ve azaltıcı sebeblerin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkân verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe hüküm belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş, 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçesi gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın kusuru ve suç kastının olmadığına, ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.