Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/11720 K.2012/460
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanığın defter ve belgeleri ibraz etmemesi nedeniyle verilen hapis cezası ve sahte fatura düzenleme suçundan beraat kararı üzerine yapılan temyiz başvurularıdır. (2) Mahkeme, hem defter‑ve‑belge ibraz etmeme hükmünü hem de sahte fatura suçu kararını iptal ederek, ilgili hapis cezalarını kaldırdı ve davayı yeniden açma gerekmediğini belirtti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Vergi usul kanununa muhalefet
HÜKÜM: 1) Sahte fatura düzenleme suçu: Beraat
2) Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçu; 213 sayılı VUK.nun 359/a-2. maddeleri gereğince 1 yıl 6 ay hapis cezası
1-Sanık müdafiinin defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
03/07/2009 tarih ve 27277 S.R.G. de yayımlanan 16/06/2009 tarih ve 5904 sayılı kanunun 23. maddesi ile 213 sayılı VUK'nun 5728 sayılı yasa ile değişik 359 maddesinin (a) fıkrasındaki cezanın alt sınırının "bir yıldan", "on sekiz ay"a yükseltilmesi karşısında yapılan değişikliğin açıkça sanık aleyhine olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;
Suçtan önce kasıtlı bir başka suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle hakkında 5728 sayılı Yasayla değişik CMK’nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2-Katılan vekilinin sanık hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2000, 2001, 2002 ve 2003 yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği 31.12.2000, 31.12.2001, 31.12.2002 ve 30.11.2003 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.01.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Vergi usul kanununa muhalefet
HÜKÜM: 1) Sahte fatura düzenleme suçu: Beraat
2) Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçu; 213 sayılı VUK.nun 359/a-2. maddeleri gereğince 1 yıl 6 ay hapis cezası
1-Sanık müdafiinin defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
03/07/2009 tarih ve 27277 S.R.G. de yayımlanan 16/06/2009 tarih ve 5904 sayılı kanunun 23. maddesi ile 213 sayılı VUK'nun 5728 sayılı yasa ile değişik 359 maddesinin (a) fıkrasındaki cezanın alt sınırının "bir yıldan", "on sekiz ay"a yükseltilmesi karşısında yapılan değişikliğin açıkça sanık aleyhine olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;
Suçtan önce kasıtlı bir başka suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle hakkında 5728 sayılı Yasayla değişik CMK’nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2-Katılan vekilinin sanık hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2000, 2001, 2002 ve 2003 yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği 31.12.2000, 31.12.2001, 31.12.2002 ve 30.11.2003 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.01.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.