Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/7859 K.2011/90
Özet: (1) Sanığın ruhsatnamede sahtecilik suçundan mahkumiyetine ilişkin temyiz başvurusu; (2) Mahkeme, sanığın hapis cezasını 10 ay (hükmün açıklanmasının geri bırakılması) ve 1 yıl 6 ay 22 gün olarak belirleyerek temyiz taleplerini reddetti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği
HÜKÜM: 1-Sanık ...: 765 s. TCK'nın 350/2-son, 59/2 ve CMK'nın 231/5 maddeleri gereğince verilen 10 ay hapis cezası hükmünün açıklanmasının geri bırakılması,
2-Sanık ...: 765 s. TCK'nın 350/3-son, 59/2,81/2 maddeleri gereğince 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası
I- Sanık ...’in “ruhsatnamede sahtecilik” suçundan mahkumiyetine dair hükme yönelik temyizinin incelenmesinde:
19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 Sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesine göre verilen “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin kararlar “itiraza” tabi olup; sanığın 18.03.2008 havale tarihli dilekçesiyle vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK nun 317 maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 5271 sayılı CMK’nun 264 (1412 sayılı CMK.nun 293.) maddesi hükmüne ve 22.01.1962 gün ve 2/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu kararındaki açıklamaya göre sanığın temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile merciince karara bağlanmak üzere mahalline gönderilmesi için dosyanın Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE,
II- Sanık ...’ın “ruhsatnamede sahtecilik” suçundan mahkumiyetine dair hükmün müdafiince temyizinin incelenmesinde:
Sanığa yüklenen suçun kanıtı olup adli emanette bulunan 47 KR 572 plakalı araca ait ruhsatnamenin akıbeti hakkında mahkemesince mahallinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen “ruhsatnamede sahtecilik” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 Sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekildegösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş, CMK.nun 231. maddesinin uygulanmama nedenleri gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin suçun unsurları itibariyle oluşmadığına ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle mahkumiyet hükmünün istem gibi ONANMASINA, 17.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği
HÜKÜM: 1-Sanık ...: 765 s. TCK'nın 350/2-son, 59/2 ve CMK'nın 231/5 maddeleri gereğince verilen 10 ay hapis cezası hükmünün açıklanmasının geri bırakılması,
2-Sanık ...: 765 s. TCK'nın 350/3-son, 59/2,81/2 maddeleri gereğince 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası
I- Sanık ...’in “ruhsatnamede sahtecilik” suçundan mahkumiyetine dair hükme yönelik temyizinin incelenmesinde:
19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 Sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesine göre verilen “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin kararlar “itiraza” tabi olup; sanığın 18.03.2008 havale tarihli dilekçesiyle vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK nun 317 maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 5271 sayılı CMK’nun 264 (1412 sayılı CMK.nun 293.) maddesi hükmüne ve 22.01.1962 gün ve 2/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu kararındaki açıklamaya göre sanığın temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile merciince karara bağlanmak üzere mahalline gönderilmesi için dosyanın Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE,
II- Sanık ...’ın “ruhsatnamede sahtecilik” suçundan mahkumiyetine dair hükmün müdafiince temyizinin incelenmesinde:
Sanığa yüklenen suçun kanıtı olup adli emanette bulunan 47 KR 572 plakalı araca ait ruhsatnamenin akıbeti hakkında mahkemesince mahallinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen “ruhsatnamede sahtecilik” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 Sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekildegösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş, CMK.nun 231. maddesinin uygulanmama nedenleri gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin suçun unsurları itibariyle oluşmadığına ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle mahkumiyet hükmünün istem gibi ONANMASINA, 17.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.