Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/5498 K.2011/21964
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, 17/02/2006’da verilen mahkumiyet kararının ardından 21.11.2011’de oybirliğiyle, 765 sayılı TCK’sının 102/4 maddesiyle şiddetle ilgili zamanaşımı nedeniyle sanık için “sahte ikametgah tanzim ettirerek kullanmak” suçunu bozdu.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Sahte ikametgah tanzim ettirerek kullanmak
HÜKÜM: 765 sayılı TCK'nun 356, 59/1, 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddeleri gereğince 825.00 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve ertelenmesine ilişkin.
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "sahte ikametgah tanzim ettirerek kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının kesici son işlem olan mahkumiyet kararının verildiği 17/02/2006 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 21.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Sahte ikametgah tanzim ettirerek kullanmak
HÜKÜM: 765 sayılı TCK'nun 356, 59/1, 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddeleri gereğince 825.00 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve ertelenmesine ilişkin.
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "sahte ikametgah tanzim ettirerek kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının kesici son işlem olan mahkumiyet kararının verildiği 17/02/2006 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 21.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.