Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/2303 K.2012/7117
Özet: Uyuşmazlık konusu, Mehmetçik Vakfı ile Et ve Et Mamulleri İmalat İthalat İhracat Ticaret Ltd. Şirketi arasında 2000 Kurban Bayramı’nda yapılan ihaleyi kazanan şirketin 7697 koyun kesim tutanaklarını sahte olarak düzenlemesiyle ilgili sahtecilik suçunun işlenip işlenmediğidir. Mahkeme, sanıkların 5237 sayılı Yasanın ilgili maddelerine göre 3 yıl 9 ay ve 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna hükmetmiştir.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Sahtecilik
HÜKÜM:
1- Sanık ..., Sanık ...: Sanıkların 5237 sayılı Yasanın 204/2-3, 62/1 ve 53. maddelerine göre 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına
2- Sanık ..., Sanık ..., Sanık ..., Sanık ..., Sanık ..., Sanık ...(Tartan), Sanık ..., Sanık ..., Sanık ..., Sanık ..., Sanık ..., Sanık ...: Sanıkların 5237 sayılı Yasanın 204/2-3, 43, 62/1 ve 53. maddelerine göre 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve tüm sanıklar hakkında hak yoksunluğuna hükmolunmasına,
Sanık ... müdafiinin yasal şartları oluşmayan duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilip incelenerek gereği görüşüldü:
Mehmetçik Vakfı tarafından 2000 yılı Kurban Bayramı’nda vekalet yolu ile kurban kesilmesi için yapılan ihaleyi ... Et ve Et Mamulleri İmalat İthalat İhracat Ticaret Limited Şirketi’nin kazandığı, kesilecek küçükbaş kurbanlardan 7697 adedinin, Kurban Bayramı’ndaki üç gün içinde Konya-Ereğli İlçesinde usulüne uygun şekilde kesilmesi için anılan Vakıf ile Şirket arasında sözleşme yapıldığı, Mehmetçik Vakfı temsilcileri, şirket yetkilileri, veteriner hekim, dini gerekleri yerine getiren görevli ile Ereğli Noterliği Başkâtibi ve Kâtibi olan sanıkların; üç günde belirtilen saatler içinde 7697 adet koyunun kurban olarak kesildiğine dair 16.03.2000, 17.03.2000 ve 18.03.2000 tarihli, 2133, 2134, 2140 yevmiye numaralı, Noterde düzenlenmiş tespit ve kesim tutanaklarını müştereken imzalayıp onayladıkları,
Ancak, yapılan yargılama sonucunda, çoğunluğu şirkette kasap ve işçi olarak çalışan tanıkların yeminli beyanları, bilirkişi raporları, cevabi yazılar, keşif tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre; şirkete ait Kombinanın (kesimhanenin) çalışma izin belgesine göre günlük kesim kapasitesinin elli adet büyükbaş, üçyüz adet küçükbaş hayvan olduğu, kapasitesinin üç günde 7697 adet koyun kesmeye uygun olmadığı, ortalama 25 kasabın, üç günde (sabah saat 08:00’den akşam en fazla 18:00’e kadar) ortalama bir çalışma temposuyla, arada dinlenme ve ihtiyaç molası vererek en iyimser rakamla en fazla toplam 2500-3000 kurbanın kesilmiş olabileceği, genellikle beşyüz adetlik gruplar halinde kesimhaneye alınan koyunların daha yarısı kesilmeden kalanının başka bir kapıdan çıkarılıp tekrar kesimhaneye sokularak saydırıldığı sonucuna varıldığı,
Suç tarihlerinde kesimhanede çalışanların hiç dinlenmeden, yeme, içme gibi ihtiyaç molası vermeden çalıştıkları kabul edilse bile en fazla 5500 koyunun, dinlenme saatleri çıkarıldığında ise en fazla 4900 koyunun kesilebileceği, buna göre kesilmiş gösterilen en az 2197 ilâ 2797 adet kurbanın hiç kesilmediği, böylece sanıkların, kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli resmi belge niteliğinde olan düzenleme şeklinde içeriği itibariyle sahte noter tutanakları ve diğer tutanakları düzenlediklerini, CMK’nun 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre değerlendirerek sanıklara yüklenen suçun sabit olduğu yönünde vicdani kanıya ulaşan mahkemenin kararında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlar denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kurulan mahkumiyet hükümlerinin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 30.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Sahtecilik
HÜKÜM:
1- Sanık ..., Sanık ...: Sanıkların 5237 sayılı Yasanın 204/2-3, 62/1 ve 53. maddelerine göre 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına
2- Sanık ..., Sanık ..., Sanık ..., Sanık ..., Sanık ..., Sanık ...(Tartan), Sanık ..., Sanık ..., Sanık ..., Sanık ..., Sanık ..., Sanık ...: Sanıkların 5237 sayılı Yasanın 204/2-3, 43, 62/1 ve 53. maddelerine göre 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve tüm sanıklar hakkında hak yoksunluğuna hükmolunmasına,
Sanık ... müdafiinin yasal şartları oluşmayan duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilip incelenerek gereği görüşüldü:
Mehmetçik Vakfı tarafından 2000 yılı Kurban Bayramı’nda vekalet yolu ile kurban kesilmesi için yapılan ihaleyi ... Et ve Et Mamulleri İmalat İthalat İhracat Ticaret Limited Şirketi’nin kazandığı, kesilecek küçükbaş kurbanlardan 7697 adedinin, Kurban Bayramı’ndaki üç gün içinde Konya-Ereğli İlçesinde usulüne uygun şekilde kesilmesi için anılan Vakıf ile Şirket arasında sözleşme yapıldığı, Mehmetçik Vakfı temsilcileri, şirket yetkilileri, veteriner hekim, dini gerekleri yerine getiren görevli ile Ereğli Noterliği Başkâtibi ve Kâtibi olan sanıkların; üç günde belirtilen saatler içinde 7697 adet koyunun kurban olarak kesildiğine dair 16.03.2000, 17.03.2000 ve 18.03.2000 tarihli, 2133, 2134, 2140 yevmiye numaralı, Noterde düzenlenmiş tespit ve kesim tutanaklarını müştereken imzalayıp onayladıkları,
Ancak, yapılan yargılama sonucunda, çoğunluğu şirkette kasap ve işçi olarak çalışan tanıkların yeminli beyanları, bilirkişi raporları, cevabi yazılar, keşif tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre; şirkete ait Kombinanın (kesimhanenin) çalışma izin belgesine göre günlük kesim kapasitesinin elli adet büyükbaş, üçyüz adet küçükbaş hayvan olduğu, kapasitesinin üç günde 7697 adet koyun kesmeye uygun olmadığı, ortalama 25 kasabın, üç günde (sabah saat 08:00’den akşam en fazla 18:00’e kadar) ortalama bir çalışma temposuyla, arada dinlenme ve ihtiyaç molası vererek en iyimser rakamla en fazla toplam 2500-3000 kurbanın kesilmiş olabileceği, genellikle beşyüz adetlik gruplar halinde kesimhaneye alınan koyunların daha yarısı kesilmeden kalanının başka bir kapıdan çıkarılıp tekrar kesimhaneye sokularak saydırıldığı sonucuna varıldığı,
Suç tarihlerinde kesimhanede çalışanların hiç dinlenmeden, yeme, içme gibi ihtiyaç molası vermeden çalıştıkları kabul edilse bile en fazla 5500 koyunun, dinlenme saatleri çıkarıldığında ise en fazla 4900 koyunun kesilebileceği, buna göre kesilmiş gösterilen en az 2197 ilâ 2797 adet kurbanın hiç kesilmediği, böylece sanıkların, kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli resmi belge niteliğinde olan düzenleme şeklinde içeriği itibariyle sahte noter tutanakları ve diğer tutanakları düzenlediklerini, CMK’nun 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre değerlendirerek sanıklara yüklenen suçun sabit olduğu yönünde vicdani kanıya ulaşan mahkemenin kararında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlar denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kurulan mahkumiyet hükümlerinin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 30.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.