Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/17689 K.2012/50
Özet: Ağır Ceza Mahkemesi, 5237 sayılı kanunla nitelikli dolandırıcılık suçunu kapsayan 2’şer yıl 1’er ay hapis ve 3100,00 YTL’lik APC ödemesini, 765 sayılı kanunun ilgili maddeleriyle uyumlu olarak kabul ederek sanıkları onamıştır.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Dolandırcılık
HÜKÜM: 5237 sayılı Kanunun 158/1-f, 43, 62, 53/1. maddesi uyarınca 2'şer yıl 1'er ay hapis ve 3100.00'er YTL. APC. hak yoksunluğu.
Sanıkların haksız olarak ele geçirdikleri katılana ait kredi kartını değişik tarihlerde kullanmak suretiyle kendilerine menfaat sağladıkları kabulüyle yapılan yargılamada, eylemin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK’nun 504/3. maddesinde düzenlenen ‘banka veya kredi kurumlarını vasıta olarak kullanmak suretiyle dolandırıcılık’ ve suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nun 245/1. maddesinde düzenlenen ‘banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması’ suçlarına uyduğu halde, 5237 sayılı TCK’nun 158/1-f maddesinde düzenlenen ‘nitelikli dolandırıcılık’ suçunu oluşturduğu kabul edilerek suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK’nun 504/3, 522, 80. maddelerine göre tayin edilecek cezadan daha lehe olduğu gerekçesi ile yazılı şekilde 5237 sayılı TCK’nun 158/1-f ve 43. maddelerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklara yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosya içeriğine göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafiilerinin elde edilen delillerin mahkumiyet hükmü kurulması için yeterli olmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 09.01.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Dolandırcılık
HÜKÜM: 5237 sayılı Kanunun 158/1-f, 43, 62, 53/1. maddesi uyarınca 2'şer yıl 1'er ay hapis ve 3100.00'er YTL. APC. hak yoksunluğu.
Sanıkların haksız olarak ele geçirdikleri katılana ait kredi kartını değişik tarihlerde kullanmak suretiyle kendilerine menfaat sağladıkları kabulüyle yapılan yargılamada, eylemin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK’nun 504/3. maddesinde düzenlenen ‘banka veya kredi kurumlarını vasıta olarak kullanmak suretiyle dolandırıcılık’ ve suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nun 245/1. maddesinde düzenlenen ‘banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması’ suçlarına uyduğu halde, 5237 sayılı TCK’nun 158/1-f maddesinde düzenlenen ‘nitelikli dolandırıcılık’ suçunu oluşturduğu kabul edilerek suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK’nun 504/3, 522, 80. maddelerine göre tayin edilecek cezadan daha lehe olduğu gerekçesi ile yazılı şekilde 5237 sayılı TCK’nun 158/1-f ve 43. maddelerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklara yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosya içeriğine göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafiilerinin elde edilen delillerin mahkumiyet hükmü kurulması için yeterli olmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 09.01.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.