Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/17043 K.2011/173
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanıkların dolandırıcılık suçlamasıyla ilgili hapis ve para cezası kararlarının usulüne uygun şekilde tebligat edilip edilmediğidir. Mahkeme, sanıkları için 1 yıl 11 ay 10 gün hapis ve 14.777 TL para cezası, diğer iki sanık için ise her biri 2 yıl 4 ay hapis ve 17.733 TL para cezası vererek kararını kesinleştirmiştir.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Dolandırıcılık
HÜKÜM: 1-Sanık ... için; lehe olduğu değerlendirilerek 765 sayılı TCK.nun 503/1, 522, 59/2, 647/5. mad.uyarınca 1 yıl 11 ay 10 gün hapis ve 14.777 YTL.apc.ile cezalandırılmasına, para cezasının taksitlendirilmesine
2-Sanıklar ... ve ... için, lehe olduğu değerlendirilerek 765 sayılı TCK.nun 503/1, 522/1, 647/5. mad.uyarınca 2 şer yıl 4 er ay hapis ve 17.733 er YTL.apc.ile cezalandırılmalarına, para cezasının taksitlendirilmesine
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 20.02.2007 gün, 46/39 ve 29.05.2007 gün, 114/113 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, 5271 sayılı CMK.nun 232. maddesinin 6. fıkrası uyarınca, hüküm fıkrasında kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığı, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin gerektiği, aynı Kanunun 34. maddesinin 2. fıkrasında da, kararlarda başvurulabilecek kanun yolu, süresi, süre başlangıcı, mercii ve şekillerinin gösterilmesinin zorunlu olduğu, yerel mahkeme kararında ise, kanun yoluna başvuru şekilleri ile başvuru süresinin ne zaman işlemeye başlayacağı hususlarının gösterilmediği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.06.2009 gün ve 104/183 sayılı kararında da açıklandığı üzere, yokluğunda verilen hüküm ile atanan zorunlu müdafiinin temyiz dilekçesinin, kendisine zorunlu müdafii atandığından haberdar olmayan sanık ...’e usulüne uygun olarak tebliğ olunması ve 7201 sayılı Tebligat Kanununun 11. maddesi uyarınca, vekille takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerektiği de gözetilerek, yokluklarında verilen hükmün, aynı Yasanın 232/6 ve 34/2. maddeleri uyarınca, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, süre başlangıcı, mercii ve şekilleri gösterilmek suretiyle usulüne uygun olarak, 5271 sayılı CMK.nun 260/1. maddesi gereğince temyiz kanun yoluna başvurma hakkına sahip sanık ... ile katılan ... adına vekillerinden birine ve atanan zorunlu müdafiinin temyiz dilekçesinin adı geçen sanığa usulünce tebliğ olunduğuna dair dosyada belgelere rastlanılmadığından, tebligatlar yapılmışsa belgelerinin dosyaya konulması,
Aksi halde anılan şekilde usulünce tebligatlar yapılarak buna ilişkin belgeler ile verilmesi halinde sanık ... ve katılan ... adına vekillerinden birinin temyiz dilekçelerinin eklenerek iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek ve bu dilekçeler ile ilgili olarak ek tebliğname düzenlenmek üzere Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Dolandırıcılık
HÜKÜM: 1-Sanık ... için; lehe olduğu değerlendirilerek 765 sayılı TCK.nun 503/1, 522, 59/2, 647/5. mad.uyarınca 1 yıl 11 ay 10 gün hapis ve 14.777 YTL.apc.ile cezalandırılmasına, para cezasının taksitlendirilmesine
2-Sanıklar ... ve ... için, lehe olduğu değerlendirilerek 765 sayılı TCK.nun 503/1, 522/1, 647/5. mad.uyarınca 2 şer yıl 4 er ay hapis ve 17.733 er YTL.apc.ile cezalandırılmalarına, para cezasının taksitlendirilmesine
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 20.02.2007 gün, 46/39 ve 29.05.2007 gün, 114/113 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, 5271 sayılı CMK.nun 232. maddesinin 6. fıkrası uyarınca, hüküm fıkrasında kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığı, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin gerektiği, aynı Kanunun 34. maddesinin 2. fıkrasında da, kararlarda başvurulabilecek kanun yolu, süresi, süre başlangıcı, mercii ve şekillerinin gösterilmesinin zorunlu olduğu, yerel mahkeme kararında ise, kanun yoluna başvuru şekilleri ile başvuru süresinin ne zaman işlemeye başlayacağı hususlarının gösterilmediği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.06.2009 gün ve 104/183 sayılı kararında da açıklandığı üzere, yokluğunda verilen hüküm ile atanan zorunlu müdafiinin temyiz dilekçesinin, kendisine zorunlu müdafii atandığından haberdar olmayan sanık ...’e usulüne uygun olarak tebliğ olunması ve 7201 sayılı Tebligat Kanununun 11. maddesi uyarınca, vekille takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerektiği de gözetilerek, yokluklarında verilen hükmün, aynı Yasanın 232/6 ve 34/2. maddeleri uyarınca, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, süre başlangıcı, mercii ve şekilleri gösterilmek suretiyle usulüne uygun olarak, 5271 sayılı CMK.nun 260/1. maddesi gereğince temyiz kanun yoluna başvurma hakkına sahip sanık ... ile katılan ... adına vekillerinden birine ve atanan zorunlu müdafiinin temyiz dilekçesinin adı geçen sanığa usulünce tebliğ olunduğuna dair dosyada belgelere rastlanılmadığından, tebligatlar yapılmışsa belgelerinin dosyaya konulması,
Aksi halde anılan şekilde usulünce tebligatlar yapılarak buna ilişkin belgeler ile verilmesi halinde sanık ... ve katılan ... adına vekillerinden birinin temyiz dilekçelerinin eklenerek iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek ve bu dilekçeler ile ilgili olarak ek tebliğname düzenlenmek üzere Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.