Yargıtay11. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2008/4136 K.2010/7916
Özet: Uyuşmazlık konusu: sanığın “nitelikli dolandırıcılık” suçundan dolayı hapis ve adli para cezası verilmesi; Mahkeme sonucu: 2 yıl 1 ay hapis ve 2080 TL adli para cezasına hükmedildi.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Dolandırıcılık
HÜKÜM: TCK 158/1-d, 43/1, 62/1, 52/1-2, 52/4, 53/1-2 m. uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 2080 YTL apc.
Yasal koşulları bulunmadığından sanık müdafiinin vaki duruşmalı inceleme talebinin 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilip incelenerek gereği görüşüldü:
765 sayılı TCK.nun 522. maddesinin artırım hükmü gözetilerek, adli para cezanın belirlenmesinde 5237 sayılı TCK.nun 61. maddesi uyarınca meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, suçun işleniş şekli, sanığın kişiliği ile kastının yoğunluğu nazara alınarak hükmolunan hapis cezasının da asgari haddin üzerinde belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Hükmolunan ceza miktarı nedeniyle 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK. nun 231. maddesinin uygulama olanağı bulunmayan sanık hakkında, toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen “nitelikli dolandırıcılık” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 Sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyizinin reddiyle mahkumiyet hükmünün istem gibi ONANMASINA, 05.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Dolandırıcılık
HÜKÜM: TCK 158/1-d, 43/1, 62/1, 52/1-2, 52/4, 53/1-2 m. uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 2080 YTL apc.
Yasal koşulları bulunmadığından sanık müdafiinin vaki duruşmalı inceleme talebinin 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilip incelenerek gereği görüşüldü:
765 sayılı TCK.nun 522. maddesinin artırım hükmü gözetilerek, adli para cezanın belirlenmesinde 5237 sayılı TCK.nun 61. maddesi uyarınca meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, suçun işleniş şekli, sanığın kişiliği ile kastının yoğunluğu nazara alınarak hükmolunan hapis cezasının da asgari haddin üzerinde belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Hükmolunan ceza miktarı nedeniyle 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK. nun 231. maddesinin uygulama olanağı bulunmayan sanık hakkında, toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen “nitelikli dolandırıcılık” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 Sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyizinin reddiyle mahkumiyet hükmünün istem gibi ONANMASINA, 05.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.