Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2008/15341 K.2010/7277
Özet: Ağır Ceza Mahkemesi, Vergi Usul Kanunu’na muhalefet suçunu kabul ederek sanık için 21 aylık hapis cezası belirlemiş, 231/5 maddesinin uygulanamayacağını karara koyarak yeniden inceleme ve dallama işlemi sonrasında hükmü kısmen onamıştır.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Vergi Usul Kanununa Muhalefet
HÜKÜM: 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 765 sayılı TCK'nun 80. md. 21 ay hapis cezası,
213 sayılı Yasanın 359/b-1, 765 sayılı TCK'nun 80. md. 21 ay hapis cezası,
765 sayılı TCK'nun 71. md. 42 ay hapis cezası,
Bozmaya uyularak sanık hakkında yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı nedenin nitelik ve derecesi, azaltıcı nedenin bulunmadığı, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5278 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK’nun 231/5 maddesinin uygulanamayacağı takdir edilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca 765 ve 5237 Sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin suçun unsurları itibariyle oluşmadığına, sanığın beraatine hükmedilmesi ve CMK’nun 231/5 maddesinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün kısmen istem gibi ONANMASINA, 24.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Vergi Usul Kanununa Muhalefet
HÜKÜM: 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 765 sayılı TCK'nun 80. md. 21 ay hapis cezası,
213 sayılı Yasanın 359/b-1, 765 sayılı TCK'nun 80. md. 21 ay hapis cezası,
765 sayılı TCK'nun 71. md. 42 ay hapis cezası,
Bozmaya uyularak sanık hakkında yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı nedenin nitelik ve derecesi, azaltıcı nedenin bulunmadığı, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5278 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK’nun 231/5 maddesinin uygulanamayacağı takdir edilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca 765 ve 5237 Sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin suçun unsurları itibariyle oluşmadığına, sanığın beraatine hükmedilmesi ve CMK’nun 231/5 maddesinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün kısmen istem gibi ONANMASINA, 24.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.