Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2008/134 K.2010/6856
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanığın 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’na muhalefet suçundan dolayı yargılanması ve mahkemenin bu suçu işlediğine karar vermesidir. Mahkeme, sanığın lehine cezanın ertelenmesi kararıyla birlikte, ilgili kanun hükümlerinin uygulanmasında hatalar olduğunu belirterek, temyiz itirazlarını kabul etmiş ve kararını bozmuştur.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 213 Sayılı Vergi Usul Yasasına Muhalefet
HÜKÜM: ...: 213 S.Y.nın 359/a-2 ve 765 S.Y.nın 59. mad.ce 5 ay H.C.nın 647 S.Y.nın 6. mad.ce ertelenmesine
...: Beraat
1-Sanık ... hakkında, elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
2-Katılan vekilinin sanık ... hakkında kurulan hükme yönelen temyizine gelince:
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin erteleme kararının hatalı olduğuna ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
a) Sanığın, dosya içindeki adli sicil kaydından tekerrüre esas sabıkası bulunduğu anlaşılmakla 765 sayılı TCK lehe kabul edildiği halde tekerrür hükümlerinin uygulanmaması ve cezasının ertelenmesine karar verilmesi, buna bağlı olarak 01.06.2005 günü yürürlüğe giren 5252 Yasanın 9/3. maddesi uyarınca olay tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun hükümleri olaya uygulanarak bulunacak sonuç cezaların karşılaştırılması suretiyle lehe olan yasanın belirlenmesi gerekirken, ne şekilde uygulama yapıldığı denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmeden ve 5237 sayılı Yasanın 58. maddesinde tekerrür nedeniyle cezanın arttırılması öngörülmemiş olup tekerrür bir infaz kurumu olarak düzenlendiğinden ve anılan yasanın 7/3. maddesi uyarınca lehe olan infaz rejimi uygulanacağından 5237 sayılı Yasa ile uygulama yapıldığında 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlara 58. maddenin uygulanamayacağı da gözetilmeden, 765 sayılı Yasanın sanık lehine olduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması, yasaya aykırı,
b) 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi gözetilerek; 16.06.2009 tarihli 5904 sayılı Yasanın 23. maddesi ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesiyle değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca takdir ve değerlendirilme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: 213 Sayılı Vergi Usul Yasasına Muhalefet
HÜKÜM: ...: 213 S.Y.nın 359/a-2 ve 765 S.Y.nın 59. mad.ce 5 ay H.C.nın 647 S.Y.nın 6. mad.ce ertelenmesine
...: Beraat
1-Sanık ... hakkında, elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
2-Katılan vekilinin sanık ... hakkında kurulan hükme yönelen temyizine gelince:
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin erteleme kararının hatalı olduğuna ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
a) Sanığın, dosya içindeki adli sicil kaydından tekerrüre esas sabıkası bulunduğu anlaşılmakla 765 sayılı TCK lehe kabul edildiği halde tekerrür hükümlerinin uygulanmaması ve cezasının ertelenmesine karar verilmesi, buna bağlı olarak 01.06.2005 günü yürürlüğe giren 5252 Yasanın 9/3. maddesi uyarınca olay tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun hükümleri olaya uygulanarak bulunacak sonuç cezaların karşılaştırılması suretiyle lehe olan yasanın belirlenmesi gerekirken, ne şekilde uygulama yapıldığı denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmeden ve 5237 sayılı Yasanın 58. maddesinde tekerrür nedeniyle cezanın arttırılması öngörülmemiş olup tekerrür bir infaz kurumu olarak düzenlendiğinden ve anılan yasanın 7/3. maddesi uyarınca lehe olan infaz rejimi uygulanacağından 5237 sayılı Yasa ile uygulama yapıldığında 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlara 58. maddenin uygulanamayacağı da gözetilmeden, 765 sayılı Yasanın sanık lehine olduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması, yasaya aykırı,
b) 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi gözetilerek; 16.06.2009 tarihli 5904 sayılı Yasanın 23. maddesi ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesiyle değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca takdir ve değerlendirilme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.