Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2007/6762 K.2010/4152
Özet: Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 1997/467-1141 esas-kararı kapsamında, 765 sayılı TCK‑503/1. madde gereği sanığın dolandırıcılık suçundan 1 yıl hapis ve 440,00 YTL adli para cezasına karar verilip, 81. maddesinin uygulanmaması isabetsizliği nedeniyle temyiz eklenmeyen kararın bozulmadığını kabul, onaylamıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Dolandırıcılık
HÜKÜM: Sanığın 765 sayılı TCY.nın 503/1. madde ve fıkra gereğince 1 yıl hapsine ve 440.00 YTL. adli para cezasına ilişkin.
Sanığın tekerrüre esas sabıkası (Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 1997/467-1141 Esas-Karar sayılı ilamı) bulunduğu halde 765 sayılı TCK.nun 81. maddesinin uygulanmaması isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Suç tarihinden önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulama olanağı bulunmayan sanık hakkında mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre suç vasfı tayin edilmiş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 Sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkân verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş ve incelenen dosya içeriğinden verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın eksik incelemeyle karar verildiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 06.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Dolandırıcılık
HÜKÜM: Sanığın 765 sayılı TCY.nın 503/1. madde ve fıkra gereğince 1 yıl hapsine ve 440.00 YTL. adli para cezasına ilişkin.
Sanığın tekerrüre esas sabıkası (Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 1997/467-1141 Esas-Karar sayılı ilamı) bulunduğu halde 765 sayılı TCK.nun 81. maddesinin uygulanmaması isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Suç tarihinden önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulama olanağı bulunmayan sanık hakkında mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre suç vasfı tayin edilmiş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 Sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkân verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş ve incelenen dosya içeriğinden verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın eksik incelemeyle karar verildiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 06.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.