Yargıtay 10. Hukuk Dairesi İş Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2011/9767 K.2012/646
Özet: (1) Davacının 05.06.1987‑05.06.1989 tarihleri arasındaki borçlanma süresinin geçerliliğini ve 01.05.2009’dan itibaren yaşlılık aylığının yeniden bağlanmasını talep ettiği uyuşmazlık; (2) Mahkeme, 3201 sayılı Yasanın geçici 6. maddesine dayanarak borçlanma süresinin iptalini kabul etti ve tahsis talebini reddederek davacının yaşlılık aylığı başvurusunu da kısıtlayarak karar verdi.
Mahkemesi: İş Mahkemesi
Davacı, tahsis talebinin reddine dair Kurum işleminin iptalini,... olarak 3201 sayılı Yasa kapsamında borçlandığı 05.06.1987-05.06.1989 tarihleri arasındaki borçlanma süresinin geçerliliğini ve 01.05.2009 tarihinden itibaren yaşlılık aylığının yeniden bağlanmasını istemiştir.
Mahkemece, 3201 sayılı Yasanın geçici 6. madde hükmü gereği, davanın reddine karar verilmiştir.
Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle; 05.06.2008 tarihli borçlanma başvurusu üzerine,..... olarak 05.06.1987-05.06.1989 tarihleri arası 721 günlük süreye ilişkin borçlanma bedelini 01.09.2008 tarihinde ödeyerek, anılan borçlanma süresi de dikkate alınarak 14.05.2009 tarihinde yaşlılık aylığı başvurusunda bulunan davacının, 05.09.1991 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik geliri aldığının anlaşılmış olması nedeniyle, 3201 sayılı Yasa kapsamındaki borçlanmasının iptaliyle, buna bağlı olarak tahsis başvurusunun red, edilmiş olmasına; giderek 08.05.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5754 sayılı Yasanın 79. maddesiyle 3201 sayılı Yasaya eklenen geçici 6. maddenin “Sosyal güvenlik sözleşmesi imzalanmamış ülkelerden 01.01.1989 tarihinden bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar zorunlu göçe tabi tutulan, Türk vatandaşı olup ... ikamet eden ve 01.07.1976 tarihli ve 2022 sayılı Kanun dahil olmak üzere sosyal güvenlik kuruluşlarından gelir veya aylık almamak koşulu ile yurt dışında geçen ve belgelendirilen çalışma süreleri bu Kanuna göre borçlandırılmak suretiyle yaşlılık aylığı bağlanmasında sosyal güvenlikleri bakımından değerlendirilir.” hükmünü içermesine göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 19.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Davacı, tahsis talebinin reddine dair Kurum işleminin iptalini,... olarak 3201 sayılı Yasa kapsamında borçlandığı 05.06.1987-05.06.1989 tarihleri arasındaki borçlanma süresinin geçerliliğini ve 01.05.2009 tarihinden itibaren yaşlılık aylığının yeniden bağlanmasını istemiştir.
Mahkemece, 3201 sayılı Yasanın geçici 6. madde hükmü gereği, davanın reddine karar verilmiştir.
Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle; 05.06.2008 tarihli borçlanma başvurusu üzerine,..... olarak 05.06.1987-05.06.1989 tarihleri arası 721 günlük süreye ilişkin borçlanma bedelini 01.09.2008 tarihinde ödeyerek, anılan borçlanma süresi de dikkate alınarak 14.05.2009 tarihinde yaşlılık aylığı başvurusunda bulunan davacının, 05.09.1991 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik geliri aldığının anlaşılmış olması nedeniyle, 3201 sayılı Yasa kapsamındaki borçlanmasının iptaliyle, buna bağlı olarak tahsis başvurusunun red, edilmiş olmasına; giderek 08.05.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5754 sayılı Yasanın 79. maddesiyle 3201 sayılı Yasaya eklenen geçici 6. maddenin “Sosyal güvenlik sözleşmesi imzalanmamış ülkelerden 01.01.1989 tarihinden bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar zorunlu göçe tabi tutulan, Türk vatandaşı olup ... ikamet eden ve 01.07.1976 tarihli ve 2022 sayılı Kanun dahil olmak üzere sosyal güvenlik kuruluşlarından gelir veya aylık almamak koşulu ile yurt dışında geçen ve belgelendirilen çalışma süreleri bu Kanuna göre borçlandırılmak suretiyle yaşlılık aylığı bağlanmasında sosyal güvenlikleri bakımından değerlendirilir.” hükmünü içermesine göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 19.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.