Yargıtay 10. Hukuk Dairesi İş Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2011/7619 K.2012/11076
Özet: (1) Uyuşmazlık, davacının 1977‑1979 yılları arasında işyerinde aralıksız çalışıp çalışmadığı ve bu süre zarfında aldığı ücretlerin tespiti konusundaki hizmet tespiti talebidir. (2) Mahkeme, delillerin eksik incelenmesi nedeniyle davacının sürekli çalışmadığını belirterek kararını bozdu; temyiz kararı oybirliğiyle kabul edildi ve harç iadesi de kararla birlikte verildi.
Mahkemesi: İş Mahkemesi
No:10-72
Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davacı ve davalıların avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalıların, tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Davacı Avukatının temyizine gelince; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanağı 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 79/10. maddesidir.
Bu tür hizmet tespiti davaları, kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir dikkat ve özenle araştırılıp incelenmesi gerekir.
Davacı, davalıya ait işyerinde 20.03.1977-1979 yılı Mart ayına kadar aralıksız çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiş, mahkemece, yapılan yargılama sonucunda; davacının, Kurum müfettişleri tarafından tespiti yapılan sicilsiz tahakkukla ilgili tutanakta belirtilen günler esas alınarak 1977/1. dönemde 10, 1977/2. dönemde 39 gün çalıştığı çalıştığının tespit edildiği, davacının 20.03.1977 başlangıçlı işe giriş bildirgesinin de kuruma 16.07.1996 tarihinde verildiği, yine, işverenin sicilsiz dönem bordrosunda, davacının 1977/3. dönemde silik çıktığı için tam okunamayan, ancak, tam gün olmadığı da anlaşılan çalışmaları mahkemenin 39 gün kabulü ile, yine, 1977/4. dönemde 72 gün çalıştığının belirtildiği, bu belgeler esas alınarak davacının tam gün çalışmasının olmadığı kanaatine varılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Davacı, davalıya ait otobüslerde biletçi olarak çalıştığının tespitini talep etmiş, yargılama sırasında dinlenen tanıkları da, davacının çalışmalarının aralıksız devam ettiğini ifade etmişlerdir.
Mahkeme kararının, davacının çalışmasının sürekli olup olmadığı noktasında, eksik incelemeye dayandığı anlaşılmıştır. Bu durumda, yapılacak iş; tanıkların bir kısmı biletçi biri de şoför olarak çalıştığını beyan ettiklerine göre, davacının yaptığı işler belirlenerek, tesbite konu çalışmalara ilişkin olarak –varsa- işveren nezdindeki belgeler getirtilmeli; şoför olarak çalıştı ise varsa ceza tutanakları celp edilmeli, yazılı belge ibraz olunmayan çalışma süreleri yönünden ise, o dönemde sigortalı ile birlikte çalışan ve işverenin bordrolarında kayıtlı diğer kişilerin somut bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylece, bu konuda yeterli ve gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.
Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
O halde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 11.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
No:10-72
Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davacı ve davalıların avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalıların, tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Davacı Avukatının temyizine gelince; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanağı 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 79/10. maddesidir.
Bu tür hizmet tespiti davaları, kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir dikkat ve özenle araştırılıp incelenmesi gerekir.
Davacı, davalıya ait işyerinde 20.03.1977-1979 yılı Mart ayına kadar aralıksız çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiş, mahkemece, yapılan yargılama sonucunda; davacının, Kurum müfettişleri tarafından tespiti yapılan sicilsiz tahakkukla ilgili tutanakta belirtilen günler esas alınarak 1977/1. dönemde 10, 1977/2. dönemde 39 gün çalıştığı çalıştığının tespit edildiği, davacının 20.03.1977 başlangıçlı işe giriş bildirgesinin de kuruma 16.07.1996 tarihinde verildiği, yine, işverenin sicilsiz dönem bordrosunda, davacının 1977/3. dönemde silik çıktığı için tam okunamayan, ancak, tam gün olmadığı da anlaşılan çalışmaları mahkemenin 39 gün kabulü ile, yine, 1977/4. dönemde 72 gün çalıştığının belirtildiği, bu belgeler esas alınarak davacının tam gün çalışmasının olmadığı kanaatine varılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Davacı, davalıya ait otobüslerde biletçi olarak çalıştığının tespitini talep etmiş, yargılama sırasında dinlenen tanıkları da, davacının çalışmalarının aralıksız devam ettiğini ifade etmişlerdir.
Mahkeme kararının, davacının çalışmasının sürekli olup olmadığı noktasında, eksik incelemeye dayandığı anlaşılmıştır. Bu durumda, yapılacak iş; tanıkların bir kısmı biletçi biri de şoför olarak çalıştığını beyan ettiklerine göre, davacının yaptığı işler belirlenerek, tesbite konu çalışmalara ilişkin olarak –varsa- işveren nezdindeki belgeler getirtilmeli; şoför olarak çalıştı ise varsa ceza tutanakları celp edilmeli, yazılı belge ibraz olunmayan çalışma süreleri yönünden ise, o dönemde sigortalı ile birlikte çalışan ve işverenin bordrolarında kayıtlı diğer kişilerin somut bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylece, bu konuda yeterli ve gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.
Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
O halde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 11.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.