Yargıtay 10. Hukuk Dairesi İş Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2011/2924 K.2012/7471
Özet: Uyuşmazlık, iş kazası sonucu %39 oranında sürekli iş göremez durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirlerin tazmini talep eden davacı kurumun, sosyal sigorta kurulunun raporunda belirlenen kazanma güç kaybı oranının 31,2 % yerine adli tıp kurumu raporunda 42 % olarak belirlendiği için bu değişikliğin tazminat hesaplamasına etkisi olup olmadığı konusundadır. Mahkeme, işgöremezlik derecesi %25 ve üzeri olanlara ilişkin kanun hükümlerini dikkate alarak, kazanma güç kaybı oranındaki farkın peşin sermaye değerli gelir üzerinde etkisinin bulunmadığını belirterek davayı kabul etmiş, temyiz itirazları
Mahkemesi: İş Mahkemesi
No:60-806
Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremez durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.
Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, davacı Kurum bu dava ile; iş kazası sonucu % 39 oranında sürekli iş göremez durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirlerin tahsilini talep etmiş olup, yargılama aşamasında Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan alınan raporda sigortalının meslekte kazanma güç kaybı oranının azalma kaydıyla %31,2 olarak belirlenmesi, anılan kurul tarafından verilen raporun davacı Kurum açısından bağlayıcı olmasına karşın, davalı işverenin bu rapora itirazı sonucu alınan Adli Tıp Kurumu raporunda, uğradığı iş kazasına bağlı olarak sigortalının meslekte kazanma güç kaybı oranının %42 olarak belirlenmesi sonucu, meslekte kazanma güç kaybı oranı konusunda değişiklik ortaya çıkmış ise de; 506 sayılı Yasanın 96. maddesinin 4. fıkrasında “işgöremezlik derecesi %25 ve daha yukarı olanlara bu Kanunun 20'nci maddesinin 3'üncü fıkrası uyarınca bağlanacak sürekli kısmi işgöremezlik gelirinin aylık tutarı bu Kanunun 78'inci maddesi uyarınca tespit olunacak günlük kazanç alt sınırının 30 katının %70'inden az olamaz.” hükmünün öngörülmesine, anılan düzenleme gözetilerek, bu değişikliğin dava konusu peşin sermaye değerli gelir üzerinde etkisinin bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 30.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
No:60-806
Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremez durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.
Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, davacı Kurum bu dava ile; iş kazası sonucu % 39 oranında sürekli iş göremez durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirlerin tahsilini talep etmiş olup, yargılama aşamasında Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan alınan raporda sigortalının meslekte kazanma güç kaybı oranının azalma kaydıyla %31,2 olarak belirlenmesi, anılan kurul tarafından verilen raporun davacı Kurum açısından bağlayıcı olmasına karşın, davalı işverenin bu rapora itirazı sonucu alınan Adli Tıp Kurumu raporunda, uğradığı iş kazasına bağlı olarak sigortalının meslekte kazanma güç kaybı oranının %42 olarak belirlenmesi sonucu, meslekte kazanma güç kaybı oranı konusunda değişiklik ortaya çıkmış ise de; 506 sayılı Yasanın 96. maddesinin 4. fıkrasında “işgöremezlik derecesi %25 ve daha yukarı olanlara bu Kanunun 20'nci maddesinin 3'üncü fıkrası uyarınca bağlanacak sürekli kısmi işgöremezlik gelirinin aylık tutarı bu Kanunun 78'inci maddesi uyarınca tespit olunacak günlük kazanç alt sınırının 30 katının %70'inden az olamaz.” hükmünün öngörülmesine, anılan düzenleme gözetilerek, bu değişikliğin dava konusu peşin sermaye değerli gelir üzerinde etkisinin bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 30.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.