Yargıtay 10. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/17596 K.2023/503
1 kez atıf aldı Sonraki kararlarda bu karara yapılan atıflar
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM: Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33’üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8’inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305’inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260’ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310’uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317’nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191’inci maddesinin birinci fıkrası, 53’üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 54’üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Tekirdağ (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin, 22.10.2010 tarihli ve 2010/503 Esas, 2010/603 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191’inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 192’nci maddesinin üçüncü fıkrası ile 62’nci maddesi uyarınca hükmedilen 5 ay hapis cezasının, 5271 sayılı Kanun'un 231’inci maddesinin beşinci ve sekizinci fıkrası uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanığın beş yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiştir. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, 08.12.2010 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir.
3. Sanığın denetim süresi içinde 21.12.2014 tarihinde işlediği kasten yaralama suçundan Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 29.05.2014 tarihli ve 2015/176 Esas, 2015/732 Karar sayılı mahkûmiyet kararının 25.06.2015 tarihinde kesinleştiğinin ihbar olunması üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2016 tarihli ve 2015/723 Esas, 2016/240 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 231’inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hüküm açıklanarak, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191’inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 192’nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62’nci maddesinin birinci fıkrası ve 53’üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 5 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.
II. GEREKÇE
Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;
Yargıtay'ın denetim işlevini yerine getirebilmesi için temyiz incelemesine konu hükmün gerekçe bölümünde, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3., 5271 sayılı Kanun'un 34’üncü ve 230’uncu maddeleri uyarınca mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olması, hükmün gerekçesinde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilinin belirtilmesi ve bunun nitelendirmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan yalnızca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına dair hususlar anlatılmak suretiyle hüküm kurulması, 1412 sayılı Kanun’un 308’inci maddesinin yedinci fıkrası kapsamında Kanuna muhalefet hâli olarak saptanmıştır.
III. KARAR
Başkaca yönleri incelenmeyen Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2016 tarihli ve 2015/723 Esas, 2016/240 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321’inci maddesi gereği, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.01.2023 tarihinde karar verildi.
SUÇ: Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM: Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33’üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8’inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305’inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260’ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310’uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317’nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191’inci maddesinin birinci fıkrası, 53’üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 54’üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Tekirdağ (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin, 22.10.2010 tarihli ve 2010/503 Esas, 2010/603 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191’inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 192’nci maddesinin üçüncü fıkrası ile 62’nci maddesi uyarınca hükmedilen 5 ay hapis cezasının, 5271 sayılı Kanun'un 231’inci maddesinin beşinci ve sekizinci fıkrası uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanığın beş yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiştir. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, 08.12.2010 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir.
3. Sanığın denetim süresi içinde 21.12.2014 tarihinde işlediği kasten yaralama suçundan Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 29.05.2014 tarihli ve 2015/176 Esas, 2015/732 Karar sayılı mahkûmiyet kararının 25.06.2015 tarihinde kesinleştiğinin ihbar olunması üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2016 tarihli ve 2015/723 Esas, 2016/240 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 231’inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hüküm açıklanarak, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191’inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 192’nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62’nci maddesinin birinci fıkrası ve 53’üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 5 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.
II. GEREKÇE
Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;
Yargıtay'ın denetim işlevini yerine getirebilmesi için temyiz incelemesine konu hükmün gerekçe bölümünde, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3., 5271 sayılı Kanun'un 34’üncü ve 230’uncu maddeleri uyarınca mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olması, hükmün gerekçesinde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilinin belirtilmesi ve bunun nitelendirmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan yalnızca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına dair hususlar anlatılmak suretiyle hüküm kurulması, 1412 sayılı Kanun’un 308’inci maddesinin yedinci fıkrası kapsamında Kanuna muhalefet hâli olarak saptanmıştır.
III. KARAR
Başkaca yönleri incelenmeyen Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2016 tarihli ve 2015/723 Esas, 2016/240 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321’inci maddesi gereği, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.01.2023 tarihinde karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.