Yargıtay10. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2017/446 K.2017/4698
Adalet Bakanlığı'nın, 08/03/2017 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ...'nun mahkûmiyetine ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Düzce 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/11/2016 tarihli ve 2016/419 esas, 2016/642 sayılı kararının kanun yararına bozulmasının istenmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 23/03/2017 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
A) Konuyla İlgili Bilgiler:
14.05.2016 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle sanığın Düzce 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/11/2016 tarihli ve 2016/419 esas, 2016/642 sayılı kararı ile TCK’nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 58. maddesi gereğince cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, sanığın yüzüne karşı verilen kararın yasa yoluna başvurulmadan kesinleştiği anlaşılmıştır.
B) Kanun Yararına Bozma Talebi:
Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Sanığın tekerrüre esas alınan Düzce Çocuk Mahkememesinin 14/01/2016 tarihli ve 2015/219 esas, 2016/10 karar ve 18/02/2016 tarihli ve 2015/390 esas, 2016/80 karar sayılı ilamları ile verilen (2 kez) 320,00 Türk lirası adlî para cezasının, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca, hükmün verildiği tarihte yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305/1-1 bend gereğince kesin olduğu ve aynı madde son fıkra uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Düzce 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/11/2016 tarihli ve 2016/419 esas, 2016/642 sayılı kararının bozulması istenmiştir.
C) Konunun Değerlendirilmesi:
Her ne kadar kanun yararına bozma talebinde mahkemece sanığın adli sicil kaydında yer alan Düzce Çocuk Mahkememesi'nin 14/01/2016 tarihli ve 2015/219 esas, 2016/10 karar sayılı ilamı ile 18/02/2016 tarihli ve 2015/390 esas, 2016/80 karar sayılı ilamlarının tekerrüre esas alındığı yazılarak bu ilamların tekerrüre esas alınmasının yasaya aykırı olduğu belirtilmiş ise de, mahkemece bu ilamların değil Düzce 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03.05.2016 tarihli ve 2016/118 esas, 2016/374 karar sayılı ilamı ile hükmedilen 1.320 Türk lirası adli para cezasının tekerrüre esas alınmış olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;
Mahkemece tekerrüre esas alınan ilamda yer alan adlî para cezasının, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca, hükmün verildiği tarihte yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305/1-1 bendi ve 5320 sayılı Kanun’un geçici 2. maddesi gereğince temyiz yolu kapalı olup kesin olduğundan tekerrüre esas alınamayacağı gibi, tekerrüre esas alınan ilamda sanığın 18 yaşından küçük olduğu anlaşılmakla TCK’nın 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınmasının zaten mümkün olmadığı ve sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas başka ilam da bulunmadığı anlaşıldığından, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebi sonucu bakımından yerindedir.
D) Karar :
Açıklanan nedenlere göre, Düzce 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/11/2016 tarihli ve 2016/419 esas, 2016/642 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA; aynı Kanun’un 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısmın ÇIKARILMASINA, infazın bu şekilde yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 12.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
A) Konuyla İlgili Bilgiler:
14.05.2016 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle sanığın Düzce 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/11/2016 tarihli ve 2016/419 esas, 2016/642 sayılı kararı ile TCK’nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 58. maddesi gereğince cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, sanığın yüzüne karşı verilen kararın yasa yoluna başvurulmadan kesinleştiği anlaşılmıştır.
B) Kanun Yararına Bozma Talebi:
Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Sanığın tekerrüre esas alınan Düzce Çocuk Mahkememesinin 14/01/2016 tarihli ve 2015/219 esas, 2016/10 karar ve 18/02/2016 tarihli ve 2015/390 esas, 2016/80 karar sayılı ilamları ile verilen (2 kez) 320,00 Türk lirası adlî para cezasının, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca, hükmün verildiği tarihte yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305/1-1 bend gereğince kesin olduğu ve aynı madde son fıkra uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Düzce 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/11/2016 tarihli ve 2016/419 esas, 2016/642 sayılı kararının bozulması istenmiştir.
C) Konunun Değerlendirilmesi:
Her ne kadar kanun yararına bozma talebinde mahkemece sanığın adli sicil kaydında yer alan Düzce Çocuk Mahkememesi'nin 14/01/2016 tarihli ve 2015/219 esas, 2016/10 karar sayılı ilamı ile 18/02/2016 tarihli ve 2015/390 esas, 2016/80 karar sayılı ilamlarının tekerrüre esas alındığı yazılarak bu ilamların tekerrüre esas alınmasının yasaya aykırı olduğu belirtilmiş ise de, mahkemece bu ilamların değil Düzce 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03.05.2016 tarihli ve 2016/118 esas, 2016/374 karar sayılı ilamı ile hükmedilen 1.320 Türk lirası adli para cezasının tekerrüre esas alınmış olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;
Mahkemece tekerrüre esas alınan ilamda yer alan adlî para cezasının, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca, hükmün verildiği tarihte yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305/1-1 bendi ve 5320 sayılı Kanun’un geçici 2. maddesi gereğince temyiz yolu kapalı olup kesin olduğundan tekerrüre esas alınamayacağı gibi, tekerrüre esas alınan ilamda sanığın 18 yaşından küçük olduğu anlaşılmakla TCK’nın 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınmasının zaten mümkün olmadığı ve sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas başka ilam da bulunmadığı anlaşıldığından, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebi sonucu bakımından yerindedir.
D) Karar :
Açıklanan nedenlere göre, Düzce 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/11/2016 tarihli ve 2016/419 esas, 2016/642 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA; aynı Kanun’un 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısmın ÇIKARILMASINA, infazın bu şekilde yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 12.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.