Yargıtay 10. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2017/2431 K.2019/3084
Özet: Kayıt alan yargılamada, İskenderun Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’nden sanığın adresine tebliğ edilmesi sırasında hatalı tebligat uygulanması ve tedavi‑denetimli serbestlik kararının infazının devamına karar verilmemesi nedeniyle mahkûmiyet kararı bozulmuş, asliye ceza mahkemesi 21/05/2019 tarihli karar ile hükmü kabul etmiştir.
Mahkeme: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Hüküm: Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
İskenderun Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün çağrı yazısının sanığın bilinen en son ve mernis adresi olan "..." adresine tebliğe çıkarıldığı, ancak sanığın adres bırakmadan söz konusu adresten ayrıldığı belirtilerek iade edildiği, sonrasında o tarihte sanığın yeni mernis adresine Tebligat Kanununun 21. maddesine göre tebliğe çıkarılması gerekirken bu adrese Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında; 26.03.2013 tarih, 2011/503 esas ve 2013/123 karar sayılı tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infazının devamına karar vermek gerektiği gözetilmeyerek, mahkûmiyet kararı verilmesi;
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 21/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Hüküm: Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
İskenderun Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün çağrı yazısının sanığın bilinen en son ve mernis adresi olan "..." adresine tebliğe çıkarıldığı, ancak sanığın adres bırakmadan söz konusu adresten ayrıldığı belirtilerek iade edildiği, sonrasında o tarihte sanığın yeni mernis adresine Tebligat Kanununun 21. maddesine göre tebliğe çıkarılması gerekirken bu adrese Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında; 26.03.2013 tarih, 2011/503 esas ve 2013/123 karar sayılı tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infazının devamına karar vermek gerektiği gözetilmeyerek, mahkûmiyet kararı verilmesi;
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 21/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.