Yargıtay 10. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2009/9290 K.2014/97
Özet: Uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun sanık tarafından Pakistan’da işlenmiş olması ve ilgili yasal düzenlemelerin dikkate alınmaması, ayrıca delil eksikliği nedeniyle etkin pişmanlık hükmünün uygulanmaması gibi temyiz gerekçeleri öne sürülmüş. Mahkeme, bu gerekçeler doğrultusunda 07.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar vererek hukuki hataları bozmaya karar vermiştir.
Tebliğname No: 10 - 2009/97033
Mahkeme: İSTANBUL 12. Ağır Ceza Mahkemesi
Karar Tarihi- Numarası: 03.12.2008 – 2008/11 esas ve 2008/312 karar
Suç: Uyuşturucu madde ticareti yapma
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilen dışındaki yaptırımların doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Sanığın bahse konu suçu Pakistan ülkesinde işlediği anlaşıldığından; 5237 sayılı TCK'nin 19 ve 765 sayılı TCK'nin 10/a maddeleri uyarınca Pakistan ülkesinin müsnet suçla ilgili yasal düzenlemeleri araştırılıp, Türk kanunları. ile Pakistan ülkesi kanunlarının hükümleri karşılaştırılarak sanık hakkındaki cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Kabule göre;
a) Diğer sanık F. Ö.'ün soyut beyanı dışında aleyhinde yeterli delil bulunmadığı aşamada; dolaylı ikrarıyla kendi suçunun ortaya çıkmasına yardım eden sanık hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
b) Adli para cezasının, 5083 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile hükümden sonra 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu'nun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
c) 5237 sayılı TCK’nın 5 ve 53. maddeleri ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un geçici 1. maddesi hükmü gereğince sanık hakkında 2918 sayılı Kanun'un 119. maddesinin uygulanmasına olanak bulunmaması,
Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısı ile sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA; 07.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Mahkeme: İSTANBUL 12. Ağır Ceza Mahkemesi
Karar Tarihi- Numarası: 03.12.2008 – 2008/11 esas ve 2008/312 karar
Suç: Uyuşturucu madde ticareti yapma
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilen dışındaki yaptırımların doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Sanığın bahse konu suçu Pakistan ülkesinde işlediği anlaşıldığından; 5237 sayılı TCK'nin 19 ve 765 sayılı TCK'nin 10/a maddeleri uyarınca Pakistan ülkesinin müsnet suçla ilgili yasal düzenlemeleri araştırılıp, Türk kanunları. ile Pakistan ülkesi kanunlarının hükümleri karşılaştırılarak sanık hakkındaki cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Kabule göre;
a) Diğer sanık F. Ö.'ün soyut beyanı dışında aleyhinde yeterli delil bulunmadığı aşamada; dolaylı ikrarıyla kendi suçunun ortaya çıkmasına yardım eden sanık hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
b) Adli para cezasının, 5083 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile hükümden sonra 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu'nun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
c) 5237 sayılı TCK’nın 5 ve 53. maddeleri ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un geçici 1. maddesi hükmü gereğince sanık hakkında 2918 sayılı Kanun'un 119. maddesinin uygulanmasına olanak bulunmaması,
Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısı ile sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA; 07.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.