Yargıtay 1. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/4986 K.2026/4792
MAHKEMESİ: Ceza Dairesi
SAYISI: 2025/100 E., 2025/999 K.
SUÇ: Kasten öldürme
HÜKÜM: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Rize 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.10.2024 tarihli ve 2024/262 Esas, 2024/278 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29.... maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.03.2025 tarihli ve 2025/100 Esas, 2025/999 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ile Cumhuriyet savcının istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı olarak yapılan yargılama neticesinde aynı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1 ve 53 maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın tasarlayarak ve canavarca hisle öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.
2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik hükümlerinin, takdiri indirim nedenlerinin ve şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, sanığın sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme amacıyla eylemi gerçekleştirdiğine dair kesin kanıt da bulunmadığı, bu itibarla tasarlayarak veya canavarca hisle öldürme suçlarının yasal koşullarının oluşmadığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edilmediği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Dosya içeriği ve kabule göre, olay anında olay yerinde maktul ile sanık dışında tarafları duyabilecek kimsenin bulunmadığı, ancak İlk Derece Mahkemesince dinlenen katılan, tanıklar ve sanık beyanları ile sanık ve maktul arasında önceye dayalı husumet olmaksızın sanık ve maktulün alkol ve esrar kullandıkları sırada aralarında çıkan tartışma sonucu olayın gerçekleştiği tanık beyanı ve diğer deliller ile de bu durumun aksinin ispatlanamadığı, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği hallerde şüpheli kalan bu halin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği sanığın aksi ispat olunamayan savunması gereği maktulün kendisine hakaret içeren sözler sarf ettiğinin kabulü ile sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesi uyarınca asgari hadden indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması sonucu fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle sanık müdafinin temyiz istemi "haksız tahrik" yönünden yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.03.2025 tarihli ve 2025/100 Esas, 2025/999 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi gereğince ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.06.2026 tarihinde karar verildi.
SAYISI: 2025/100 E., 2025/999 K.
SUÇ: Kasten öldürme
HÜKÜM: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Rize 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.10.2024 tarihli ve 2024/262 Esas, 2024/278 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29.... maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.03.2025 tarihli ve 2025/100 Esas, 2025/999 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ile Cumhuriyet savcının istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı olarak yapılan yargılama neticesinde aynı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1 ve 53 maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın tasarlayarak ve canavarca hisle öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.
2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik hükümlerinin, takdiri indirim nedenlerinin ve şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, sanığın sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme amacıyla eylemi gerçekleştirdiğine dair kesin kanıt da bulunmadığı, bu itibarla tasarlayarak veya canavarca hisle öldürme suçlarının yasal koşullarının oluşmadığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edilmediği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Dosya içeriği ve kabule göre, olay anında olay yerinde maktul ile sanık dışında tarafları duyabilecek kimsenin bulunmadığı, ancak İlk Derece Mahkemesince dinlenen katılan, tanıklar ve sanık beyanları ile sanık ve maktul arasında önceye dayalı husumet olmaksızın sanık ve maktulün alkol ve esrar kullandıkları sırada aralarında çıkan tartışma sonucu olayın gerçekleştiği tanık beyanı ve diğer deliller ile de bu durumun aksinin ispatlanamadığı, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği hallerde şüpheli kalan bu halin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği sanığın aksi ispat olunamayan savunması gereği maktulün kendisine hakaret içeren sözler sarf ettiğinin kabulü ile sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesi uyarınca asgari hadden indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması sonucu fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle sanık müdafinin temyiz istemi "haksız tahrik" yönünden yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.03.2025 tarihli ve 2025/100 Esas, 2025/999 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi gereğince ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.06.2026 tarihinde karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.