Yargıtay 1. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/3988 K.2018/5314
Özet: Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi, 18.04.2018 tarihli 2018/1276 sayılı kararıyla, 10 yıl hapis cezasına hükmedilen çocuğun temyizinden vazgeçme talebine itibar edilirken, taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğini, reddi vekil iradesi değil, müdafiinin karar olduğu kabul edilerek 11/12/2018 gününde oy birliğiyle sonunda içtihatı “kabul” kararını verir.
MAHKEMESİ: Ceza Dairesi SUÇ: Babasını kasten öldürme
HÜKÜM: TCK'nin 82/1-d, 29, 31/3-son, 62. maddelerine göre 10 yıl hapis cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Suça sürüklenen çocuk ...’ın ceza infaz kurumundan gönderdiği 15.05.2018, 28.06.2018, 06.09.2018 ve 18.10.2018 tarihli dilekçeleriyle hakkındaki mahkumiyet hükmünün onanmasını talep ettiği, bu isteminin temyizden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşılmakta ise de, 5271 sayılı CMK'nin 266/3. maddesinde belirtildiği üzere, müdafii ile suça sürüklenen çocuğun iradelerinin yasa yoluna başvurma konusunda çelişmesi halinde müdafiin iradesi geçerli sayılacağından, vazgeçme iradesini içeren son dilekçenin verildiği 18.10.2018 tarihinde de 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuğun temyizden vazgeçme iradesine itibar edilmeyerek müdafiinin temyiz itirazları ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde; temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi, CMK’nin 288 ve 289. maddeleri uyarınca yapılan değerlendirmede, Suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18.04.2018 gün 2018/1276 esas 2018/962 sayılı Kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan suça sürüklenen çocuk müdafiinin taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının ESASTAN REDDİNE, 11/12/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
HÜKÜM: TCK'nin 82/1-d, 29, 31/3-son, 62. maddelerine göre 10 yıl hapis cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Suça sürüklenen çocuk ...’ın ceza infaz kurumundan gönderdiği 15.05.2018, 28.06.2018, 06.09.2018 ve 18.10.2018 tarihli dilekçeleriyle hakkındaki mahkumiyet hükmünün onanmasını talep ettiği, bu isteminin temyizden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşılmakta ise de, 5271 sayılı CMK'nin 266/3. maddesinde belirtildiği üzere, müdafii ile suça sürüklenen çocuğun iradelerinin yasa yoluna başvurma konusunda çelişmesi halinde müdafiin iradesi geçerli sayılacağından, vazgeçme iradesini içeren son dilekçenin verildiği 18.10.2018 tarihinde de 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuğun temyizden vazgeçme iradesine itibar edilmeyerek müdafiinin temyiz itirazları ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde; temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi, CMK’nin 288 ve 289. maddeleri uyarınca yapılan değerlendirmede, Suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18.04.2018 gün 2018/1276 esas 2018/962 sayılı Kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan suça sürüklenen çocuk müdafiinin taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının ESASTAN REDDİNE, 11/12/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.