Yargıtay 1. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/1283 K.2018/3719
Özet: (1) Mahkeme, savunmanın iflas ettiği nitelikli kasten çocuğu öldürme suçunun delillerle belirlendiğini, haksız tahrik ve savunma reddedildiğini, ve 2018/1283 E. ve 2018/3719 K. başvurularının sınırlı olarak karara ışık tutması gerekenden fazla farklı olmadığını belirtti. (2) Sonuç olarak, sanığa 18 yıl 4 ay hapis cezası kondurulmuş ve temyiz başvurusuna ilişkin delillerin ve hukuki argümanların geçerli kısımları ele alınarak kararın devam ettirilmesi öngörülmüştür.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Çocuğu kasten öldürme
HÜKÜM: TCK'nun 82/1-e, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 18 yıl 4 ay hapis cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Müşteki Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili tarafından yasal süresinden sonra yapılan temyiz isteminin CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, Sanık ...’ın, çocuk maktul ...’yı nitelikli kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme ve eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin, temyiz dilekçesinde ve 20/09/2018 tarihli temyiz duruşmasında haksız tahrikin derecesine, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
Maktulden sanığa yönelik hakaret etmekten ibaret haksız davranışın, sanık lehine ancak asgari oranda tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirdiği gözetilmeden yazılı şekilde makul düzeyde indirim yapılarak eksik ceza tayini, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin sanık hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamanın kanuna aykırı olduğu anlaşılmakta ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün, “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN ve hükmolunan ceza miktarı itibariyle re'sen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 26/09/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
26/09/2018 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ... ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'ın yokluğunda 27/09/2018 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
SUÇ: Çocuğu kasten öldürme
HÜKÜM: TCK'nun 82/1-e, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 18 yıl 4 ay hapis cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Müşteki Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili tarafından yasal süresinden sonra yapılan temyiz isteminin CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, Sanık ...’ın, çocuk maktul ...’yı nitelikli kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme ve eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin, temyiz dilekçesinde ve 20/09/2018 tarihli temyiz duruşmasında haksız tahrikin derecesine, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
Maktulden sanığa yönelik hakaret etmekten ibaret haksız davranışın, sanık lehine ancak asgari oranda tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirdiği gözetilmeden yazılı şekilde makul düzeyde indirim yapılarak eksik ceza tayini, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin sanık hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamanın kanuna aykırı olduğu anlaşılmakta ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün, “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN ve hükmolunan ceza miktarı itibariyle re'sen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 26/09/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
26/09/2018 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ... ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'ın yokluğunda 27/09/2018 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.