Yargıtay1. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/2182 K.2019/1107
Özet: İşbu karar, 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 01/09/2016 tarihli 15 yıl hapis cezası ve hak yoksunluğuyla karara eklenen kasten öldürme suçundan sanığı mahkum ettiği kararın istinaf başvurusunun esastan reddini ve 15 yıl hapis ile hak yoksunluğunu onaylayarak kesinleştirdi.
MAHKEMESİ: Ceza Dairesi
SUÇ: Kasten öldürme
HÜKÜM: TCK'nin 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna dair, Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/09/2016 tarihli ve 2015/251 E. 2016/178 K. sayılı kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine.
TÜRK MİLLETİ ADINA
5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözetilerek infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmekle;
Sanık ... hakkında maktul ...’yi kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi 04/11/2016 tarihli ve 2016/13E. 2016/11K. sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemedeki; suç vasfına, haksız tahrikin derecesine, katılanlar vekilinin; suç vasfına, haksız tahrik maddesinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının ESASTAN REDDİNE, sanık hakkında tayin olunan ceza miktarı ile tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin reddine, 25/02/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
25/02/2019 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'nin yokluğunda 28/02/2019 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
SUÇ: Kasten öldürme
HÜKÜM: TCK'nin 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna dair, Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/09/2016 tarihli ve 2015/251 E. 2016/178 K. sayılı kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine.
TÜRK MİLLETİ ADINA
5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözetilerek infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmekle;
Sanık ... hakkında maktul ...’yi kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi 04/11/2016 tarihli ve 2016/13E. 2016/11K. sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemedeki; suç vasfına, haksız tahrikin derecesine, katılanlar vekilinin; suç vasfına, haksız tahrik maddesinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının ESASTAN REDDİNE, sanık hakkında tayin olunan ceza miktarı ile tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin reddine, 25/02/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
25/02/2019 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'nin yokluğunda 28/02/2019 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.