Yargıtay 1. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/204 K.2017/791
Özet: Yargıtay Ceza Genel Kurulu, 14/03/2017 tarihli oybirliği kararıyla, sanığın çocuk olması sebebiyle uygulanması gereken TCK 82/1’deki hafif niteliği gözeterek, Muş Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2009/51 ve 2010/136 sadık kararlarını bozmaya karar vererek, yerel mahkemenin eski hükümde direnme girişimini bozmaya hükmetti.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ: Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM: TCK.nun 81/1, 35, 29, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası. Sanık ... hakkında; mağdur ...'e yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan yapılan yargılama sonunda; mahkumiyetine dair Muş Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26/05/2010 gün ve 2009/51 esas, 2010/136 karar sayılı hükmün sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyizi üzerine, Dairemizin 13.09.2012 gün ve 2011/1132 -2012/6486 E.K. sayılı kararı ile, sanık hakkında mağdurun çocuk olması nedeniyle, TCK'nun 82/1-e maddesinin uygulanması gerektiği gerekçesiyle bozulduğu, bozma kararı üzerine yerel mahkemece eski hükümde direnilmesine karar verildiği görülmekle, 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 36. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nun 307. maddesi ve aynı Kanunun 38. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 10. maddesi uyarınca yapılan incelemede, Dairemizce verilen bozma kararı usul ve yasaya uygun olup yerel mahkemenin direnme gerekçesi yerinde görülmediğinden, dosyanın direnme konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: TCK.nun 81/1, 35, 29, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası. Sanık ... hakkında; mağdur ...'e yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan yapılan yargılama sonunda; mahkumiyetine dair Muş Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26/05/2010 gün ve 2009/51 esas, 2010/136 karar sayılı hükmün sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyizi üzerine, Dairemizin 13.09.2012 gün ve 2011/1132 -2012/6486 E.K. sayılı kararı ile, sanık hakkında mağdurun çocuk olması nedeniyle, TCK'nun 82/1-e maddesinin uygulanması gerektiği gerekçesiyle bozulduğu, bozma kararı üzerine yerel mahkemece eski hükümde direnilmesine karar verildiği görülmekle, 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 36. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nun 307. maddesi ve aynı Kanunun 38. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 10. maddesi uyarınca yapılan incelemede, Dairemizce verilen bozma kararı usul ve yasaya uygun olup yerel mahkemenin direnme gerekçesi yerinde görülmediğinden, dosyanın direnme konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.