Yargıtay 1. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/6089 K.2017/2682
Özet: Yargıtay, Ağır Ceza Mahkemesi’nin kasten öldürme kararıyla uyarlama yapılmasına yer olmadığı ve istemin reddine dayanarak kararını bozdu, sonuç olarak mahkeme kararını kabul (onama) yerine bozmayı (bozma) kararlaştırdı.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kasten öldürme
HÜKÜM: Uyarlama yapılmasına yer olmadığına ve istemin reddine.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Hükümlü Durmuş Kızık hakkında, 765 sayılı TCK'nun 448, 51, 59, 31, 33. maddeleri gereğince hüküm kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince onanmak suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren, 5252 sayılı TCK'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak kurulan hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;
765 sayılı Türk Ceza Kanunu ile sonradan 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması ile ortaya çıkan sonuç ceza miktarlarının eşit olduğu durumda mahkumiyetin sonuçlarına göre 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 765 sayılı TCK.nun 31 ve 33. maddelerine göre daha lehe olması nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun uyarınca hüküm kurulması yerine "5237 sayılı TCK'nda hükümlü lehine bir düzenleme olmadığı" gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmesi,
Yasaya aykırı olup, hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 11/09/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Kasten öldürme
HÜKÜM: Uyarlama yapılmasına yer olmadığına ve istemin reddine.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Hükümlü Durmuş Kızık hakkında, 765 sayılı TCK'nun 448, 51, 59, 31, 33. maddeleri gereğince hüküm kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince onanmak suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren, 5252 sayılı TCK'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak kurulan hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;
765 sayılı Türk Ceza Kanunu ile sonradan 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması ile ortaya çıkan sonuç ceza miktarlarının eşit olduğu durumda mahkumiyetin sonuçlarına göre 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 765 sayılı TCK.nun 31 ve 33. maddelerine göre daha lehe olması nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun uyarınca hüküm kurulması yerine "5237 sayılı TCK'nda hükümlü lehine bir düzenleme olmadığı" gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmesi,
Yasaya aykırı olup, hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 11/09/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.