Yargıtay1. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/1010 K.2017/1161
Özet: Uyuşmazlık, sanığın katılanı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hükümle karşı karşıya olduğu ve vekilinin yaptığı temyiz itirazlarıyla ilgiliydi. Mahkeme, TCK’nın 81/1, 35/2 ve 62/1 maddeleri uyarınca sanığa 10 yıl hapis cezası vererek kararını bozmamayı kabul etti.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM: TCK'nun 81/1, 35/2, 62/1. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Temyiz dilekçelerinin kapsamı ve temyiz edenlerin sıfatlarına göre; sanık ... hakkında; mağdur ...’ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak; sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında; mağdur ...’ı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına göre suç niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sair temyiz itirazlarının reddiyle,
Oluşa ve dosya içeriğine göre;
Katılanın inşaat işiyle uğraştığı, sanığın katılanın yanında 2011, 2012 ve 2013 yıllarında bir süre bekçi olarak çalıştığı, katılan ile sanık arasında alacak verecek meselesi sebebiyle husumet bulunduğu, sanığın katılan ile suç tarihinde karşılaştıkları, alacak verecek meselesi sebebiyle tartıştıkları, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında sanığın yanında taşıdığı bıçağı katılanın yüzüne ve göğsüne doğru sallayarak geçici doktor raporuna göre katılanı hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı olayda; sanığın aşamalarda değişmeyen ve aksi ispatlanamayan savunmasına göre; alacağı olduğunu iddia ettiği katılandan olay günü alacağını istemek amacıyla yanına gittiğinde, katılanın küfürle karşılık vermek suretiyle kavgayı başlattığının belirtilmesi karşısında; katılandan sanığa yönelen haksız hareket nedeniyle sanığın atılı suçu işlediği anlaşılmakla; haksız tahrik nedeniyle ¼ ile ¾ arasında ceza indirimi öngören TCK'nun 29. maddesi uyarınca sanık lehine asgari oranda haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabule göre de;
1) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,
2) Katılma talebi kabul edilen ve kendisini bir vekille temsil ettiren katılan lehine hüküm tarihinde geçerli olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre vekalet ücretine hükmedilmesi zorunluluğu;
Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafii ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 10/04/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM: TCK'nun 81/1, 35/2, 62/1. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Temyiz dilekçelerinin kapsamı ve temyiz edenlerin sıfatlarına göre; sanık ... hakkında; mağdur ...’ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak; sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında; mağdur ...’ı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına göre suç niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sair temyiz itirazlarının reddiyle,
Oluşa ve dosya içeriğine göre;
Katılanın inşaat işiyle uğraştığı, sanığın katılanın yanında 2011, 2012 ve 2013 yıllarında bir süre bekçi olarak çalıştığı, katılan ile sanık arasında alacak verecek meselesi sebebiyle husumet bulunduğu, sanığın katılan ile suç tarihinde karşılaştıkları, alacak verecek meselesi sebebiyle tartıştıkları, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında sanığın yanında taşıdığı bıçağı katılanın yüzüne ve göğsüne doğru sallayarak geçici doktor raporuna göre katılanı hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı olayda; sanığın aşamalarda değişmeyen ve aksi ispatlanamayan savunmasına göre; alacağı olduğunu iddia ettiği katılandan olay günü alacağını istemek amacıyla yanına gittiğinde, katılanın küfürle karşılık vermek suretiyle kavgayı başlattığının belirtilmesi karşısında; katılandan sanığa yönelen haksız hareket nedeniyle sanığın atılı suçu işlediği anlaşılmakla; haksız tahrik nedeniyle ¼ ile ¾ arasında ceza indirimi öngören TCK'nun 29. maddesi uyarınca sanık lehine asgari oranda haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabule göre de;
1) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,
2) Katılma talebi kabul edilen ve kendisini bir vekille temsil ettiren katılan lehine hüküm tarihinde geçerli olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre vekalet ücretine hükmedilmesi zorunluluğu;
Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafii ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 10/04/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.