Yargıtay 1. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/994 K.2015/5480
Özet: (1) Sanıklar T.. K., E.. K. ve O.. K.’ın, F.. E..’yi bıçak ve sopa darbeleriyle kasten öldürmeye teşebbüs suçundan dolayı yargılanması; (2) Mahkeme, suçun niteliğini kabul ederek sanıklara 9–15 yıl hapis cezası öngören TCK 35. maddesi uyarınca karar verip, yargılama gideri ve zorunlu müdafii ücretine ilişkin hatalı hükmü düzelterek oybirliğiyle 16/11/2015 tarihinde tebliğ etti.
Tebliğname No: 1 - 2014/66779
MAHKEMESİ: İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesi
KARAR VE NO: 11/11/2013, 2012/344 (E) ve 2013/395 (K)
SUÇ: Kasten öldürmeye teşebbüs
1) Sanıklardan kaynaklanan bıçak ve sopa darbeleri sonucunda müşteki F.. E..'in, karaciğerde oluşan laserasyon nedeni ile hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 35 nci maddesi ile yapılan uygulama sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerendirilerek makul bir ceza tayini yerine sadece hiç isabet olmayan hallerde uygulanabilecek şekilde alt sınırdan ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar T.. K.., E.. K.. ve O.. K..'ın mağdur F.. E..'i kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanıklar müdafiilerinin meşru savunmanın varlığına, eylemin kasten yaralama olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza
Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi kapsamında baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı biçimde sanıklardan tahsiline karar verilmesi, kanuna aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden CMUK’nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak;
Yargılama giderlerinin yer aldığı hüküm fıkrasından zorunlu müdafii ücretinin çıkartılmasına, sanıklar hakkında yargılama masrafı yapılmadığından, sanık için yapılan “8 TL” yargılama giderinin ise karar tarihi itibariyle terkin miktarının altında olması nedeniyle yargılama giderine hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 16/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
MAHKEMESİ: İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesi
KARAR VE NO: 11/11/2013, 2012/344 (E) ve 2013/395 (K)
SUÇ: Kasten öldürmeye teşebbüs
1) Sanıklardan kaynaklanan bıçak ve sopa darbeleri sonucunda müşteki F.. E..'in, karaciğerde oluşan laserasyon nedeni ile hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 35 nci maddesi ile yapılan uygulama sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerendirilerek makul bir ceza tayini yerine sadece hiç isabet olmayan hallerde uygulanabilecek şekilde alt sınırdan ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar T.. K.., E.. K.. ve O.. K..'ın mağdur F.. E..'i kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanıklar müdafiilerinin meşru savunmanın varlığına, eylemin kasten yaralama olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza
Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi kapsamında baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı biçimde sanıklardan tahsiline karar verilmesi, kanuna aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden CMUK’nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak;
Yargılama giderlerinin yer aldığı hüküm fıkrasından zorunlu müdafii ücretinin çıkartılmasına, sanıklar hakkında yargılama masrafı yapılmadığından, sanık için yapılan “8 TL” yargılama giderinin ise karar tarihi itibariyle terkin miktarının altında olması nedeniyle yargılama giderine hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 16/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.