Yargıtay 1. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/3242 K.2015/6494
Özet: (1) Uyuşmazlık, Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin kasten öldürmeye teşebbüs suçlarıyla ilgili sanıkların yargılama giderleri ve müdafii ücretlerinin tahsili konusundaki kararının Anayasa Mahkemesi tarafından gözden geçirilmesiyle ilgilidir. (2) Mahkeme, müdafii ücretlerinin sanıklardan alınamayacağını, yargılama giderlerinden çıkarılacağını ve kalan tutarın sanıklardan eşit olarak tahsil edileceğini belirterek, 5237 sayılı TCK’nun 53/1‑3 maddelerinin uygulanmasını onaylayarak Abdulkadir’in tahliye talebini reddetti.
Tebliğname No: 1 - 2014/216865
MAHKEMESİ: Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ VE NO: 10/04/2014, 2014/40 (E) ve 2014/152 (K)
SUÇ: Kasten öldürmeye teşebbüs
TÜRK MİLLETİ ADINA
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar A.. E.., H.. Ö.. ve R.. M..'in katılan K.. B..'yı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların vasfı tayin, cezaları azaltıcı tahrik ve takdiri indirim sebeplerinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Abdulkadir müdafiinin sübuta, suç vasfına, sanık Ramazan müdafiinin sübuta, suç vasfına, sanık Hakan müdafiinin herhangi bir nedene dayanmayan, katılan vekilinin haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,
1) Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde sanıklar için görevlendirilen müdafii ücretlerinin tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, CMUK'nun 322. maddesi gereğince bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasındaki yargılama giderleri toplamından müdafii ücretlerinin çıkartılmasına ve kalan "1496,16.TL" yargılama giderinin sanıklardan eşit olarak tahsiline karar verilmesi,
2) 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre göz önüne alındığında sanık Abdulkadir müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, 29/12/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
MAHKEMESİ: Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ VE NO: 10/04/2014, 2014/40 (E) ve 2014/152 (K)
SUÇ: Kasten öldürmeye teşebbüs
TÜRK MİLLETİ ADINA
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar A.. E.., H.. Ö.. ve R.. M..'in katılan K.. B..'yı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların vasfı tayin, cezaları azaltıcı tahrik ve takdiri indirim sebeplerinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Abdulkadir müdafiinin sübuta, suç vasfına, sanık Ramazan müdafiinin sübuta, suç vasfına, sanık Hakan müdafiinin herhangi bir nedene dayanmayan, katılan vekilinin haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,
1) Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde sanıklar için görevlendirilen müdafii ücretlerinin tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, CMUK'nun 322. maddesi gereğince bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasındaki yargılama giderleri toplamından müdafii ücretlerinin çıkartılmasına ve kalan "1496,16.TL" yargılama giderinin sanıklardan eşit olarak tahsiline karar verilmesi,
2) 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre göz önüne alındığında sanık Abdulkadir müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, 29/12/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.