Yargıtay 1. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/2551 K.2016/632
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanığın maktul …’yi kasten öldürmesiyle ilgili haksız tahrik oluşturan söz ve davranışların hakaret ve basit tıbbi müdahale ile kasten yaralamadan ibaret olduğu iddiasıdır. Mahkeme, TCK 81/1, 29/1, 62, 53/1‑2‑3 maddelerine göre sanığa 12 yıl 6 ay hapis cezası ve yargılama giderlerinden zorunlu müdafii ücretinin çıkarılması kararıyla hüküm vermiştir.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kasten öldürme
HÜKÜM: TCK.nun 81/1, 29/1, 62, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-) Oluşa ve dosya kapsamına göre; maktul ...'den kaynaklanan sanık ...'e yönelik haksız tahrik oluşturan söz ve davranışların hakaret ve basit tıbbi müdahale ile kasten yaralamadan ibaret olduğu anlaşılmakla, 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sırasında üst sınıra yakın ceza belirlenmesi yerine, yazılı şekilde 15 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in maktul ...'yü kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, kusuru etkileyen nedenlerden tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde suç niteliğine, tahrik oranına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri dikkate alındığında, mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama ile; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesi delaleti ile Ülkemizin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi uyarınca sanık ... için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği dikkate alınmadan, sanıktan tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,
a-) Hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde yazılmasına,
b-) Yargılama giderlerinden zorunlu müdafii ücretinin çıkartılmasına, yargılama giderleri toplamının 289,48.TL. olarak değiştirilmesine,
Karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 17/02/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
17/02/2016 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'ın yokluğunda 25/02/2016 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
SUÇ: Kasten öldürme
HÜKÜM: TCK.nun 81/1, 29/1, 62, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-) Oluşa ve dosya kapsamına göre; maktul ...'den kaynaklanan sanık ...'e yönelik haksız tahrik oluşturan söz ve davranışların hakaret ve basit tıbbi müdahale ile kasten yaralamadan ibaret olduğu anlaşılmakla, 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sırasında üst sınıra yakın ceza belirlenmesi yerine, yazılı şekilde 15 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in maktul ...'yü kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, kusuru etkileyen nedenlerden tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde suç niteliğine, tahrik oranına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri dikkate alındığında, mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama ile; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesi delaleti ile Ülkemizin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi uyarınca sanık ... için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği dikkate alınmadan, sanıktan tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,
a-) Hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde yazılmasına,
b-) Yargılama giderlerinden zorunlu müdafii ücretinin çıkartılmasına, yargılama giderleri toplamının 289,48.TL. olarak değiştirilmesine,
Karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 17/02/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
17/02/2016 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'ın yokluğunda 25/02/2016 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.