Yargıtay 1. Ceza Dairesi Ceza Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/4409 K.2013/6987
Özet: (1) Uyuşmazlık konusu: H.. Ş., T.. G. ve E.. Y. adlı hükümlülerin nitelikli öldürme suçundan verilen 18.08.2005 tarihli ek kararının re’sen temyize tabi olup olmadığı, temyiz incelemesinin yapılmaması nedeniyle kesinleşmemesi ve ardından Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından yapılan itirazın reddine dair yok hükmünde kararın geçerliliği; (2) Mahkemenin sonucu: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, 27/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar vererek, temyiz itirazlarının yerinde görülmesi gerektiğini kabul etti ve ilgili kararları bozdu.
Tebliğname No: 1 - 2012/306056
MAHKEMESİ: Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ VE NO: 27/01/2000, 1999/253 (E) ve 2000/8 (K)
SUÇ: Nitelikli öldürme
TÜRK MİLLETİ ADINA
Hükümlüler H.. Ş.., T.. G.. ve E.. Y.. hakkında Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 18.08.2005 günlü ek kararın re’sen temyize tabi olduğu ancak temyiz incelemesine gönderilmediğinden kararın kesinleşmediği, hükümlüler H.. Ş.. ve E.. Y.. müdafiinin bu karara yönelik itirazı üzerine Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesince verilen, 26.09.2005 günlü itirazın reddine dair kararın yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,
Hükümlüler H.. Ş.., T.. G.. ve Erdem Yaka hakkında 765 sayılı TCK'nun 450/7, 59, 31, 33 maddeleri gereğince kurulup Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun 7 ve 5252 sayılı TCK'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 9. maddesi uyarınca duruşma açılmadan yapılan değerlendirme sonucunda, hükümlülerin aleyhine olması sebebiyle uyarlama talebinin reddine dair kurulan hükümde bozma nedeni dışında kanuna aykırı cihet görülmediğinden, hükümlüler H.. Ş.. ve E.. Y.. müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
1) 765 Sayılı Türk Ceza Yasası uygulanarak verilmiş ve kesinleşmiş olan hükmün, 5237 Sayılı Türk Ceza Yasası’nın 7/2 ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddesi gereğince yeniden ele alınıp, lehe olan yasanın belirlenmesi ve uygulanması sırasında; hak yoksunluğu hükümleri nedeniyle takdir hakkının kullanılması sözkosunu olduğundan, duruşmalı inceleme yapılarak hüküm kurulması gerekirken, duruşma yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi,
2) Kabule göre de;
765 sayılı TCK'nun 450/7, 59 maddeleri ile 5237 Sayılı TCK’nun 82/1-h, 62. maddeleri uyarınca belirlenen sonuç cezaların aynı olduğu ancak 5237 Sayılı TCK'nun 53. maddesinin, 765 sayılı TCK’nun 31. maddesine nazaran lehe olduğu gözetilmeden uyarlama talebinin reddine karar verilmesi,
Yasaya aykırı olup bozmayı gerektirdiğinden hükümlüler H.. Ş.. ve E.. Y.. müdafiilerinin temyiz İtirazları bu itibarla yerinde görülmekle, re'sen de temyize tabi buludan hükümlerin, tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 27/11/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
MAHKEMESİ: Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ VE NO: 27/01/2000, 1999/253 (E) ve 2000/8 (K)
SUÇ: Nitelikli öldürme
TÜRK MİLLETİ ADINA
Hükümlüler H.. Ş.., T.. G.. ve E.. Y.. hakkında Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 18.08.2005 günlü ek kararın re’sen temyize tabi olduğu ancak temyiz incelemesine gönderilmediğinden kararın kesinleşmediği, hükümlüler H.. Ş.. ve E.. Y.. müdafiinin bu karara yönelik itirazı üzerine Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesince verilen, 26.09.2005 günlü itirazın reddine dair kararın yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,
Hükümlüler H.. Ş.., T.. G.. ve Erdem Yaka hakkında 765 sayılı TCK'nun 450/7, 59, 31, 33 maddeleri gereğince kurulup Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun 7 ve 5252 sayılı TCK'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 9. maddesi uyarınca duruşma açılmadan yapılan değerlendirme sonucunda, hükümlülerin aleyhine olması sebebiyle uyarlama talebinin reddine dair kurulan hükümde bozma nedeni dışında kanuna aykırı cihet görülmediğinden, hükümlüler H.. Ş.. ve E.. Y.. müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
1) 765 Sayılı Türk Ceza Yasası uygulanarak verilmiş ve kesinleşmiş olan hükmün, 5237 Sayılı Türk Ceza Yasası’nın 7/2 ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddesi gereğince yeniden ele alınıp, lehe olan yasanın belirlenmesi ve uygulanması sırasında; hak yoksunluğu hükümleri nedeniyle takdir hakkının kullanılması sözkosunu olduğundan, duruşmalı inceleme yapılarak hüküm kurulması gerekirken, duruşma yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi,
2) Kabule göre de;
765 sayılı TCK'nun 450/7, 59 maddeleri ile 5237 Sayılı TCK’nun 82/1-h, 62. maddeleri uyarınca belirlenen sonuç cezaların aynı olduğu ancak 5237 Sayılı TCK'nun 53. maddesinin, 765 sayılı TCK’nun 31. maddesine nazaran lehe olduğu gözetilmeden uyarlama talebinin reddine karar verilmesi,
Yasaya aykırı olup bozmayı gerektirdiğinden hükümlüler H.. Ş.. ve E.. Y.. müdafiilerinin temyiz İtirazları bu itibarla yerinde görülmekle, re'sen de temyize tabi buludan hükümlerin, tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 27/11/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.