Yargıtay 1. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/2430 K.2014/1910
Özet: Uyuşmazlık, katılan bir kişinin mağduruna yönelik kasten öldürmeye teşebbüs ve kasten yaralama suçlarından dolayı açılan davadır; mahkeme, sanığın bu suçları işlediğini kabul ederek 13 yıl hapis (kasten öldürmeye teşebbüs) ve 1 yıl 6 ay hapis (kasten yaralama) cezası verdi. Mahkeme ayrıca, önceki adli para cezasının uygulanmasını reddederek vekalet ücretini ve yargılama giderlerini düzeltti, ancak sanığın tahliye talebini reddetti.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama
HÜKÜM: 1-Katılan mağdur ...'yi kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK 81/1, 35/2 maddeleri uyarınca 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,
2- Katılan mağdur ...'yi kasten yaralama suçundan TCK 86/1, 86/3-e maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın “mağdur ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs ve mağdur ...'e yönelik kasten yaralama” suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin eksik soruşturmaya, sübuta, meşru savunmaya, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, lehe hükümlerin tam olarak uygulanmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
Sanık hakkında tekerrüre esas olduğu kabul edilen Lüleburgaz 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 14/04/2011 tarihli 2009/277 esas 2011/331 karar sayılı ilamı ile verilen 3000 TL adli para cezasının hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi ve hüküm tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanunun 272.
maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi gereğince kesin nitelikte olduğu ve tekerrüre esas olamayacağı halde, TCK'nın 58. maddesinin uygulanması, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan ... lehine vekalet ücretine hükmolunurken sanıktan alınacak vekalet ücretinin katılan ...'ye verilmesi yerine, katılan idareye verilmesine şeklinde yazılması ve Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı biçimde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasında tekerrür nedeniyle TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasıyla ilgili bölümün çıkartılmasına, vekalet ücreti ile ilgili bölümdeki “idareye” ibaresinin çıkartılarak yerine, “...'ye” ibaresinin eklenmesine, yargılama giderlerinden zorunlu müdafii ücretinin çıkartılmasına ve yargılama giderleri toplamının 268,40 TL olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin, tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA), ceza miktarı, tutuklulukta kalınan süre nazara alınarak sanığın tahliye talebinin REDDİNE, 26.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama
HÜKÜM: 1-Katılan mağdur ...'yi kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK 81/1, 35/2 maddeleri uyarınca 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,
2- Katılan mağdur ...'yi kasten yaralama suçundan TCK 86/1, 86/3-e maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın “mağdur ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs ve mağdur ...'e yönelik kasten yaralama” suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin eksik soruşturmaya, sübuta, meşru savunmaya, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, lehe hükümlerin tam olarak uygulanmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
Sanık hakkında tekerrüre esas olduğu kabul edilen Lüleburgaz 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 14/04/2011 tarihli 2009/277 esas 2011/331 karar sayılı ilamı ile verilen 3000 TL adli para cezasının hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi ve hüküm tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanunun 272.
maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi gereğince kesin nitelikte olduğu ve tekerrüre esas olamayacağı halde, TCK'nın 58. maddesinin uygulanması, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan ... lehine vekalet ücretine hükmolunurken sanıktan alınacak vekalet ücretinin katılan ...'ye verilmesi yerine, katılan idareye verilmesine şeklinde yazılması ve Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı biçimde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasında tekerrür nedeniyle TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasıyla ilgili bölümün çıkartılmasına, vekalet ücreti ile ilgili bölümdeki “idareye” ibaresinin çıkartılarak yerine, “...'ye” ibaresinin eklenmesine, yargılama giderlerinden zorunlu müdafii ücretinin çıkartılmasına ve yargılama giderleri toplamının 268,40 TL olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin, tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA), ceza miktarı, tutuklulukta kalınan süre nazara alınarak sanığın tahliye talebinin REDDİNE, 26.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.