Yargıtay 1. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/2061 K.2013/4620
Özet: Ağır Ceza Mahkemesi, 25 yıl hapis cezasına hükmediği kasten öldürme davasında sanığın tutukluluğu açıklanmamış, 360 TL adli para cezası da ek olarak kullanılan ve delillerin yeterli kabul edilmesiyle yanıtlanarak temyiz taleplerinin reddedilmesi üzerine kararını onamıştır.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ: Kasten öldürme
HÜKÜM: 5237 Sayılı TCK.nun 81/1, 62, 63 ve 54 maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası,
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Sanığın tutukluluk tarihinin gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi, mahallinde giderilebilir eksiklik olarak değerlendirilmiştir. 2- Sanığın Hopa Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02.03.2002 tarih ve 31/76 sayılı ilamı ile, 765 sayılı TCK'nun 266/1, 269; 647 sayılı Kanunun 4 ve 6. maddeleri uyarınca 360 TL adli para cezasına mahkum olduğu, mahkumiyet kararının 10.09.2002 tarihinde kesinleşip, 04.04.2002 tarihinde infaz edildiği ve tekerrür uygulamasının şartları oluştuğu halde, TCK'nun 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın "kasten öldürme" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedeninin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, bozmaya uyularak verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, resen de temyize tabi hükmün, tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 25/06/2013 gününde oybirliği ile karar verildi. 25/06/2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ..... müdafii Avukat ...’nın yokluğunda 27/06/2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
HÜKÜM: 5237 Sayılı TCK.nun 81/1, 62, 63 ve 54 maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası,
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Sanığın tutukluluk tarihinin gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi, mahallinde giderilebilir eksiklik olarak değerlendirilmiştir. 2- Sanığın Hopa Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02.03.2002 tarih ve 31/76 sayılı ilamı ile, 765 sayılı TCK'nun 266/1, 269; 647 sayılı Kanunun 4 ve 6. maddeleri uyarınca 360 TL adli para cezasına mahkum olduğu, mahkumiyet kararının 10.09.2002 tarihinde kesinleşip, 04.04.2002 tarihinde infaz edildiği ve tekerrür uygulamasının şartları oluştuğu halde, TCK'nun 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın "kasten öldürme" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedeninin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, bozmaya uyularak verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, resen de temyize tabi hükmün, tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 25/06/2013 gününde oybirliği ile karar verildi. 25/06/2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ..... müdafii Avukat ...’nın yokluğunda 27/06/2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.