Yargıtay1. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/4571 K.2014/1237
Özet: (1) Sanık, mağdur…'a kasten yaralama suçundan TCK’nın ilgili maddeleri uyarınca hapis ve adli para cezasına çarptırıldı; (2) Mahkeme, sanığın temyiz talebini reddederek 5 yıl hapis, 3.000 TL adli para cezası ve ilgili haklardan yoksun bırakma kararını onayladı.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kasten yaralama
HÜKÜM:
1- Mağdur ...'i kasten yaralama suçundan TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 62. maddeleri uyarınca neticeten 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.
2- Mağdur ...'u kasten yaralama suçundan TCK.nun 86/2, 86/3-e, 62, 52/2.
Maddeleri uyarınca neticeten 3.000.TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Dosya içeriğine ve gösterilen gerekçeye göre, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına yönelik bir tereddüt bulunmadığından, haksız tahrik açısından kabul edilen oluş yeterli görülmüş tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.
2- Sanığın mağdur...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hüküm, cezanın tür ve miktarı itibariyle kesin olduğu, temyizin suç vasfına yönelik olmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin bu hükme yönelik temyiz talebinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık...'in mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suçun sübutuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; sanık hakkında hapis cezasının kanuni sonucu olarak “belirli haklardan yoksun bırakılma” hükmünün uygulanması sırasında, TCK’nın 53/1-c maddesi uyarınca, “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan” yoksunluğun, sanığın sadece kendi alt soyu bakımından koşullu salıverme tarihine kadar süreceğine, alt soyu olmayanlar yönünden ise cezanın infazına kadar devam edeceğine karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde, alt soy ayrımı yapmadan belirtilen hakları kullanmaktan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verildiği görülmekle, CMUK’nın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının mahsus bölümünden TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili kısmın çıkartılarak, yerine “Sanık hakkında TCK’nın 53. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarıyla, üçüncü fıkrasının 1. cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 04/03/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Kasten yaralama
HÜKÜM:
1- Mağdur ...'i kasten yaralama suçundan TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 62. maddeleri uyarınca neticeten 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.
2- Mağdur ...'u kasten yaralama suçundan TCK.nun 86/2, 86/3-e, 62, 52/2.
Maddeleri uyarınca neticeten 3.000.TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Dosya içeriğine ve gösterilen gerekçeye göre, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına yönelik bir tereddüt bulunmadığından, haksız tahrik açısından kabul edilen oluş yeterli görülmüş tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.
2- Sanığın mağdur...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hüküm, cezanın tür ve miktarı itibariyle kesin olduğu, temyizin suç vasfına yönelik olmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin bu hükme yönelik temyiz talebinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık...'in mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suçun sübutuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; sanık hakkında hapis cezasının kanuni sonucu olarak “belirli haklardan yoksun bırakılma” hükmünün uygulanması sırasında, TCK’nın 53/1-c maddesi uyarınca, “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan” yoksunluğun, sanığın sadece kendi alt soyu bakımından koşullu salıverme tarihine kadar süreceğine, alt soyu olmayanlar yönünden ise cezanın infazına kadar devam edeceğine karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde, alt soy ayrımı yapmadan belirtilen hakları kullanmaktan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verildiği görülmekle, CMUK’nın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının mahsus bölümünden TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili kısmın çıkartılarak, yerine “Sanık hakkında TCK’nın 53. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarıyla, üçüncü fıkrasının 1. cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 04/03/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.