Yargıtay1. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/1544 K.2012/6261
Özet: (1) Sanık, eşini öldürmeye teşebbüs suçundan yargılandı; mahkeme, suçun kanıtlarını ve savunmanın inandırıcı olmadığını değerlendirerek suçun kesinleştiğine karar verdi. (2) Ağır Ceza Mahkemesi, 5237 sayılı TCK’nın ilgili maddeleri uyarınca sanığa 15 yıl hapis cezası verdi ve vekalet ücretinin yargılama gideri olarak kabul edilmesi konusundaki itirazları reddetti.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Eşini öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM: 5237 sayılı TCK.nun 82/1-d, 35, 53/1-a-b-c-d-e, 53/2-3, 63. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-a) CMK.nun 234. maddesi gereğince katılana barodan atanan vekile ödenecek ücretin, 5320 sayılı Yasa’nın 13. maddesine göre yargılama gideri sayılması gerekirken, katılan lehine vekalet ücretine hükmolunması, kişisel hak niteliğindeki bu husus temyiz konusu edilmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
b) 5320 sayılı Yasanın 13/1.maddesi nedeniyle baro tarafından sanığa atanan müdafiiye ödenecek ücretin sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in kasten eşini öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, re’sen de temyize tâbi bulunan hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 10/09/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Eşini öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM: 5237 sayılı TCK.nun 82/1-d, 35, 53/1-a-b-c-d-e, 53/2-3, 63. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-a) CMK.nun 234. maddesi gereğince katılana barodan atanan vekile ödenecek ücretin, 5320 sayılı Yasa’nın 13. maddesine göre yargılama gideri sayılması gerekirken, katılan lehine vekalet ücretine hükmolunması, kişisel hak niteliğindeki bu husus temyiz konusu edilmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
b) 5320 sayılı Yasanın 13/1.maddesi nedeniyle baro tarafından sanığa atanan müdafiiye ödenecek ücretin sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in kasten eşini öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, re’sen de temyize tâbi bulunan hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 10/09/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.