Yargıtay 1. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/4666 K.2011/5848
Özet: (1) Uyuşmazlık, kasten öldürmeye teşebbüs eden sanıkların 765 sayılı TCK’nın 463. maddesi ve 51. maddesi uyarınca cezai sorumluluklarının belirlenmesiyle ilgilidir; (2) Mahkeme, sanıkları birbirlerine yardım eden olarak kabul etmeden, suçun niteliğini ve tahrik hükmünü dikkate alarak, eksik ceza tayini bulunmadığını, delillerin yeterli olduğunu ve savunmaların kısmen reddedildiğini belirterek, oybirliğiyle kararını onaylamıştır.
...'ı kasten öldürmeye teşebbüsten sanıklar ... ile ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (...) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30/12/2009 gün ve 391/492 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C. Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-a) Olay yerinde bulunan yedi adet kovanın tek bir ateşli silahtan atıldığının tespit edilmesi karşısında sanıklardan sadece birinin ateş ettiğinin anlaşıldığı, dolayısıyla her iki sanığın asli faili belli olmayacak şekilde birbirlerine yardım eden olarak kabul edilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde 765 sayılı TCK.nun 463. maddesinin uygulanması ceza miktarı bakımından sonuca etkili olmadığından,
b) Olay tarihinden önce, ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 1999/240 esas, 2000/108 karar sayılı kararına konu olan mağdurun akrabasının içinde bulunduğu yaralama olayındaki yaralananlara yönelik mağdurun bir sorumluluğu bulunmadığı halde sanıklar hakkında tahrik hükmünü içeren TCK.nun 51. maddesi uygulanarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından,
Bozma nedeni yapılmamıştır.
2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin sübuta, suç vasfına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 10/10/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-a) Olay yerinde bulunan yedi adet kovanın tek bir ateşli silahtan atıldığının tespit edilmesi karşısında sanıklardan sadece birinin ateş ettiğinin anlaşıldığı, dolayısıyla her iki sanığın asli faili belli olmayacak şekilde birbirlerine yardım eden olarak kabul edilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde 765 sayılı TCK.nun 463. maddesinin uygulanması ceza miktarı bakımından sonuca etkili olmadığından,
b) Olay tarihinden önce, ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 1999/240 esas, 2000/108 karar sayılı kararına konu olan mağdurun akrabasının içinde bulunduğu yaralama olayındaki yaralananlara yönelik mağdurun bir sorumluluğu bulunmadığı halde sanıklar hakkında tahrik hükmünü içeren TCK.nun 51. maddesi uygulanarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından,
Bozma nedeni yapılmamıştır.
2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin sübuta, suç vasfına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 10/10/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.