Yargıtay 1. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2009/9797 K.2010/2375
Özet: (1) Uyuşmazlık, O.. B., A.. B. ve M.. B.’nin “kasti aşırı şiddet” sonucu meydana gelen ölümüne sebebiyet verme suçundan yargılandıkları ve verilen 147/134 sayılı hükümün Yargıtay tarafından incelenmesi talebiyle ilgiliydi; (2) Mahkeme, temyiz itirazlarını reddederek kararın bozulmasına gerek olmadığını kabul etti ancak vekalet ücretinin eşit ve ayrı ayrı alınması gerektiğini belirterek kararı 14/04/2010 tarihinde oybirliği ile bozdu.
TEBLİĞNAME: 1-B/09/256788
MAHKEMESİ: (KONYA) Birinci Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ VE NO:16/04/2009 - 147/134
SUÇ: Ölümüne sebebiyet verme
H.. Ü..'in kastın aşılması suretiyle ölümüne sebebiyet vermekten sanıklar O.. B.., A.. B.. ile M.. B..'ın yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine ilişkin (KONYA) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16/04/2009 gün ve 147/134 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C. Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-Katılan Döne vekilinin yüzüne karşı verilen kararı, katılan Döne yönünden temyiz dilekçesinin bir haftalık süre dolduktan sonra 17/06/2009 tarihinde verdiğinden katılan Döne yönünden temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin eksik incelemeye, yasal savunmaya, suç vasfına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
a) Sanıklardan alınmasına karar verilen maktu vekalet ücretinin CMUK.nun 326/2 maddesi uyarınca eşit ve ayrı ayrı alınmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
b) Taksirle işlenen suçlarda tahrik hükümlerinin uygulanamayacağının düşünülmemesi,
c) 5252 sayılı Kanunun 9. maddesine göre, 765 sayılı TCK. ile 5237 sayılı TCK.nun olaylarla ilgili bütün hükümlerinin yargı denetimine olanak verecek biçimde uygulanması, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması ve lehe olanın belirlenmesi, uygulamanın ona göre yapılması gerektiğinden, sanıklar Osman ve Arife için 765 sayılı TCK.nun 452/2,51/1 ve 59 ile 5237 sayılı TCK.nun 86, 23. maddesi yollamasıyla 85/1 ve 62. maddeleri, sanık Mehmet için 765 sayılı TCK.nun 452/2, 51/1, 55/3 ve 59 ile 5237 sayılı TCK.nun 86, 23. maddesi yollamasıyla 85/1, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca karşılaştırma yapılması gerektiği halde soyut karşılaştırma ile yetinilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA),14/04/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
MAHKEMESİ: (KONYA) Birinci Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ VE NO:16/04/2009 - 147/134
SUÇ: Ölümüne sebebiyet verme
H.. Ü..'in kastın aşılması suretiyle ölümüne sebebiyet vermekten sanıklar O.. B.., A.. B.. ile M.. B..'ın yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine ilişkin (KONYA) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16/04/2009 gün ve 147/134 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C. Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-Katılan Döne vekilinin yüzüne karşı verilen kararı, katılan Döne yönünden temyiz dilekçesinin bir haftalık süre dolduktan sonra 17/06/2009 tarihinde verdiğinden katılan Döne yönünden temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin eksik incelemeye, yasal savunmaya, suç vasfına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
a) Sanıklardan alınmasına karar verilen maktu vekalet ücretinin CMUK.nun 326/2 maddesi uyarınca eşit ve ayrı ayrı alınmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
b) Taksirle işlenen suçlarda tahrik hükümlerinin uygulanamayacağının düşünülmemesi,
c) 5252 sayılı Kanunun 9. maddesine göre, 765 sayılı TCK. ile 5237 sayılı TCK.nun olaylarla ilgili bütün hükümlerinin yargı denetimine olanak verecek biçimde uygulanması, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması ve lehe olanın belirlenmesi, uygulamanın ona göre yapılması gerektiğinden, sanıklar Osman ve Arife için 765 sayılı TCK.nun 452/2,51/1 ve 59 ile 5237 sayılı TCK.nun 86, 23. maddesi yollamasıyla 85/1 ve 62. maddeleri, sanık Mehmet için 765 sayılı TCK.nun 452/2, 51/1, 55/3 ve 59 ile 5237 sayılı TCK.nun 86, 23. maddesi yollamasıyla 85/1, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca karşılaştırma yapılması gerektiği halde soyut karşılaştırma ile yetinilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA),14/04/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.