Yargıtay 1. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2009/6504 K.2012/3814
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Eşine yönelik kasten yaralama, hakaret
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-Sanık ...'ın, hakkında hakaret suçundan verilen düşme kararının gerekçesine yönelik olmayan temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.
2-Sanığın eyleminin, alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezası gerektirmeyen kasten yaralama olarak kabul edilmiş olması nedeniyle, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 26/12/2006 tarihli ve 317-319 sayılı kararına göre, sanığa zorunlu müdafii tayin edilmemesinde, usule aykırılık bulunmayıp bu nedenle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
3-İddianamede kasten yaralama ve öldürmeye teşebbüs suçlarından ayrı ayrı dava açılmış ise de, iddianamadeki her iki suçun da tek bir fiile ilişkin bulunduğu ve bu eylemin mahkemece sadece kasten yaralama olarak vasıflandırılmış olduğu anlaşıldığından; sevk maddelerine göre ayrı ayrı hüküm kurulmamış olmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
4-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın eşine yönelik kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi lüzumuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına (ONANMASINA), 10/05/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Eşine yönelik kasten yaralama, hakaret
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-Sanık ...'ın, hakkında hakaret suçundan verilen düşme kararının gerekçesine yönelik olmayan temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.
2-Sanığın eyleminin, alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezası gerektirmeyen kasten yaralama olarak kabul edilmiş olması nedeniyle, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 26/12/2006 tarihli ve 317-319 sayılı kararına göre, sanığa zorunlu müdafii tayin edilmemesinde, usule aykırılık bulunmayıp bu nedenle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
3-İddianamede kasten yaralama ve öldürmeye teşebbüs suçlarından ayrı ayrı dava açılmış ise de, iddianamadeki her iki suçun da tek bir fiile ilişkin bulunduğu ve bu eylemin mahkemece sadece kasten yaralama olarak vasıflandırılmış olduğu anlaşıldığından; sevk maddelerine göre ayrı ayrı hüküm kurulmamış olmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
4-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın eşine yönelik kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi lüzumuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına (ONANMASINA), 10/05/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.