Yargıtay 1. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2009/6280 K.2010/55
Özet: Doğanyurt Asliye Ceza Mahkemesi 14.02.2002 tarihli 39‑1 sayılı kararıyla sanığın silahla yaralamaktan mahkum edilip 16.03.2002 tarihli kesinleşme ve 12.06.2002 tarihli infaz sonrasında, Yargıtay’in 02.10.2007 tarihli 40/47 sayılı kararına dayanarak mahkumiyetin tebliği sonucunda, temyiz özetinde merkezli incelenen delillerin kabulüyle karar hükümlerinin onama gazasına karar verilmiştir.
...'yü silahla yaralamaktan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (İNEBOLU) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.10.2007 gün ve 40/47 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C. Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Sanığın tehdit suçundan, Doğanyurt Asliye Ceza Mahkemesinin 14.02.2002 tarihli ve 39-1 sayılı kararı ile mahkum olduğu, verilen hükmün 16.03.2002 tarihinde kesinleştiği ve cezanın 12.06.2002 tarihinde infaz edildiği, infaz tarihinden itibaren 765 sayılı TCK nun 81. maddesinde öngörülen süre geçmeden yargılamaya konu suçu işlediği anlaşılmakla, sanığın cezasının tekerrür nedeni ile arttırılması gerektiğinin düşünülmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın silahla kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin tahrikin varlığına, cezanın ertelenmesi gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Sanığın tehdit suçundan, Doğanyurt Asliye Ceza Mahkemesinin 14.02.2002 tarihli ve 39-1 sayılı kararı ile mahkum olduğu, verilen hükmün 16.03.2002 tarihinde kesinleştiği ve cezanın 12.06.2002 tarihinde infaz edildiği, infaz tarihinden itibaren 765 sayılı TCK nun 81. maddesinde öngörülen süre geçmeden yargılamaya konu suçu işlediği anlaşılmakla, sanığın cezasının tekerrür nedeni ile arttırılması gerektiğinin düşünülmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın silahla kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin tahrikin varlığına, cezanın ertelenmesi gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.