Yargıtay 1. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2009/4327 K.2013/567
Özet: Uyuşmazlık, mağdurun sanığa yönelik şiddet eylemleri nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 29. maddesinin uygulanmasında indirim oranının hatalı belirlenmesi ve sanığın kasten öldürme suçundan mahkumiyet kararının eksik ceza tayini ile ilgili temyiz haklarının kullanılmamasıydı. Mahkeme, indirim oranını 3/4 olarak düzelterek eksik cezanın tamamlanmasını ve sanığın hapis infazı süresince velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar vererek temyiz dilekçesini reddetti.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Oluşa ve dosya içeriğine göre; mağdurun olay günü sanığa ... atmasından ve boynunu sıkmasından ibaret olan haksız hareketleri nedeniyle, 5237 sayılı TCK.nun, ¼'den ¾'e kadar indirim öngören 29. maddesinin uygulanması sırasında, sanığa verilen cezada makul oranda bir indirim yapılması yerine, 3/4 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 2- Sanık ... hakkında mağdur ...'i kasten öldürme suçuna teşebbüsten kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde; Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve eleştiri nedeni saklı kalmak kaydıyla tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunmaya, suç niteliğine yönelen, Cumhuriyet Savcısının sanığın kasten silahla yaralama suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, sanık hakkında belli haklardan yoksun bırakılmasına dair uygulama yapılırken 5237 sayılı TCK.nun 53/1-c maddesindeki hakları kullanmaktan aynı yasanın 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkisini kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan ise koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gereğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bölümün hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nun 53/l-a, b, c, d, e maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan aynı yasanın 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın ise 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun hüküm fıkrasının mahsus bölümüne eklenmesine, karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki, düşünce gibi ONANMASINA 28/01/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Oluşa ve dosya içeriğine göre; mağdurun olay günü sanığa ... atmasından ve boynunu sıkmasından ibaret olan haksız hareketleri nedeniyle, 5237 sayılı TCK.nun, ¼'den ¾'e kadar indirim öngören 29. maddesinin uygulanması sırasında, sanığa verilen cezada makul oranda bir indirim yapılması yerine, 3/4 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 2- Sanık ... hakkında mağdur ...'i kasten öldürme suçuna teşebbüsten kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde; Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve eleştiri nedeni saklı kalmak kaydıyla tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunmaya, suç niteliğine yönelen, Cumhuriyet Savcısının sanığın kasten silahla yaralama suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, sanık hakkında belli haklardan yoksun bırakılmasına dair uygulama yapılırken 5237 sayılı TCK.nun 53/1-c maddesindeki hakları kullanmaktan aynı yasanın 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkisini kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan ise koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gereğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bölümün hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nun 53/l-a, b, c, d, e maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan aynı yasanın 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın ise 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun hüküm fıkrasının mahsus bölümüne eklenmesine, karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki, düşünce gibi ONANMASINA 28/01/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.